Βασιλική Βατικανού

Μ. Σάββατο, 4 Απριλίου 2015

 

 

Η αποψινή νύχτα είναι παννυχίς. Ο Θεός δεν κοιμάται· ο φύλακας προσέχει τους ανθρώπους του για να τους βγάλει από τη σκλαβιά και να ανοίξει μπροστά τους το δρόμο της ελευθερίας.

Ο Θεός γρηγορεί και με τη δύναμή της αγάπης του, οδηγεί τους ανθρώπους του, το λαό του, μέσω της Ερυθράς. Οδηγεί επίσης τον Ιησού μέσα από την άβυσσο του Θανάτου και του Άδου.

Παλατίνο

Μεγάλη Παρασκευή, 3 Απριλίου 2015

 

Ω ! Χριστέ σταυρωμένε και ένδοξε, ο δικός σου Δρόμος του Σταυρού είναι η σύνθεση της ζωής σου, είναι η εικόνα της υπακοής σου στο θέλημα του Πατέρα, είναι η πραγμάτωση της άπειρης αγάπης σου για μας τους αμαρτωλούς, είναι η απόδειξη της αποστολής σου, είναι η οριστική εκπλήρωση της αποκάλυψης και της ιστορίας της σωτηρίας. Το βάρος του σταυρού σου μας ελευθερώνει από όλα τα φορτία μας.

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

                                            Βασιλική του Βατικανού

                                                          Πέμπτη 2 Απριλίου 2015   

 

 

« Ἡ χείρ μου συναντιλήψεται αὐτῷ καὶ ὁ βραχίων μου κατισχύσει αὐτόν»(Ψαλ [88]89,22).  Έτσι σκἐπτεται ο  Κύριος όταν λέει μέσα του : «Εὗρον Δαυὶδ τὸν δοῦλον μου, ἐν ἐλαίω ὰγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν»(στ.21). Έτσι σκέπτεται ο Πατέρας μας κάθε φορά που «βρίσκει» έναν ιερέα. Και προσθέτει ακόμα : «Καὶ ἡ ἀλήθειά μου καὶ τὸ ἔλεός μου μετ’ αὐτοῦ… αὐτὸς ἐπικαλέσεταί με : Πατήρ μου εἶ σύ, Θεός μου καὶ ἀντιλήπτωρ τῆς σωτηρίας μου»(στ.25.27)

 ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ-ΠΑΤΕΡΑ

 ΓΙΑ ΤΗΝ 29η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ

 ΤΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ 

 

Το θέμα της οικογένειας βρίσκεται στο Κέντρο ενός εκκλησιαστικού στοχασμού σε βάθος και μιας συνοδικής διαδικασίας που περιέχει δύο συνόδους, μία έκτακτη - που τώρα μόλις τελέσθηκε – και μία σύνοδο τακτική που ορίσθηκε για τον προσεχή Οκτώβριο.  Μέσα σ’ αυτή τη συνάφεια, θεώρησα πρόσφορο η οικογένεια να είναι το σημείο αναφοράς του θέματος της προσεχούς παγκόσμιας Ημέρας των κοινωνικών επικοινωνιών. Η οικογένεια άλλωστε είναι ο πρώτος τόπος όπου μαθαίνουμε να επικοινωνούμε. Η επιστροφή μας σ’ αυτή την πρωταρχική στιγμή μπορεί να μας βοηθήσει τόσο να καταστήσουμε την επικοινωνία πιο αυθεντική και πιο ανθρώπινη όσο και να αντιμετωπίσουμε την οικογένεια από μια καινούργια οπτική.

Στο τέλος της προ των Χριστουγέννων περιόδου, συναντιόμαστε για τις παραδοσιακές ευχές. Σε μερικές μέρες θα έχουμε τη χαρά να γιορτάσουμε τα Χριστούγεννα· το γεγονός ότι ο Θεός γίνεται άνθρωπος για να σώσει τους ανθρώπους· τη φανέρωση της αγάπης του Θεού που δεν αρκείται να μας δώσει απλώς κάτι ή να μας στείλει κάποιο μήνυμα ή κάποιους αγγελιαφόρους, αλλά μας προσφέρεται ο ίδιος· το μυστήριο του Θεού που παίρνει πάνω του την ανθρώπινη κατάσταση και τις αμαρτίες μας για να μας αποκαλύψει τη δική του θεϊκή Ζωή, την απέραντη χάρη του και τη δωρεάν συγγνώμη του. Είναι η συνάντησή μας με τον Θεό που γεννιέται μέσα στη φτώχεια του σπηλαίου της Βηθλεέμ για να μας διδάξει τη δύναμη της ταπεινοσύνης. Τα Χριστούγεννα, πράγματι, είναι και η γιορτή του φωτός που το δέχονται όχι οι «εκλεκτοί», αλλά οι φτωχοί  και οι απλοί που περίμεναν τη σωτηρία του Κυρίου.

 ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΑΓΙΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ 

(28-30 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2014)

ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

Πατριαρχική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, Κωνσταντινούπολη 

Κυριακή, 30 Νοεμβρίου 2014

        Παναγιώτατε, αγαπητέ αδελφέ Βαρθολομαίε,

Όταν ήμουν Αρχιεπίσκοπος του Μπουένος Άιρες, λάμβανα συχνά μέρος στην τέλεση της Θείας Λειτουργίας των Ορθόδοξων κοινοτήτων της περιοχής. Σήμερα, ο Κύριος μου προσέφερε τη μοναδική  χάρη να είμαι παρών σ’ αυτή την Πατριαρχική Εκκλησία του Αγίου Γεωργίου για την τέλεση του εορτασμού του αγίου Αποστόλου Ανδρέα, του πρωτόκλητου, του αδερφού του Αγίου Πέτρου, και Προστάτη Αγίου του Οικουμενικού Πατριαρχείου. 

Πλάι σε μια μεγαλύτερη Ευρωπαϊκή Ένωση, υπάρχει επίσης ένας κόσμος πιο περίπλοκος, και σε έντονη ταραχή. Ένας κόσμος όλο και περισσότερο διασυνδεδεμένος και ολοκληρωτικός, και επομένως όλο και λιγότερο «ευρωκεντρικός». Σε μια Ένωση πιο εκτεταμένη, με περισσότερη επιρροή, μοιάζει ωστόσο να συνδέεται η εικόνα μιας Ευρώπης κάπως γερασμένης και συμπιεσμένης, που τείνει να αισθάνεται τον εαυτό της λιγότερο πρωταγωνιστικό σ’ ένα περιβάλλον που την κοιτάζει συχνά από απόσταση, με επιφυλακτικότητα και κάποτε με καχυποψία.

Κοιμητήριο του Βεράνο

Σάββατο, 1η Νοεμβρίου 2014

Όταν στο πρώτο Ανάγνωσμα ακούσαμε τη φωνή του Αγγέλου να φωνάζει στους άλλους τέσσερεις Αγγέλους, που τους δόθηκε η δύναμη να καταστρέψουν την γη και τη θάλασσα, «Μη βλάψετε τη γη ή την θάλασσα ή τα δέντρα» (Αποκάλυψη 7:3), αυτό έφερε στο νου μία φράση, που δεν βρίσκεται εδώ αλλά στην καρδιά του καθενός: «οι άνθρωποι είναι πολύ ικανότεροι να το κάνουν αυτό από εσάς». Είμαστε ικανοί να καταστρέψουμε τη γη πολύ καλύτερα από τους Αγγέλους. Και αυτό ακριβώς κάνουμε: καταστρέφουμε την δημιουργία. Καταστρέφουμε τις ζωές. Καταστρέφουμε τις κουλτούρες. Καταστρέφουμε τις αξίες. Καταστρέφουμε την ελπίδα! Πόσο μεγάλη ανάγκη έχουμε, η δύναμη του Κυρίου να μας σφραγίσει με την αγάπη και την δύναμή του, ώστε να σταματήσουμε αυτή την τρελή κούρσα προς την καταστροφή! Καταστρέφοντας αυτά που Εκείνος μας έχει προσφέρει, τα ομορφότερα πράγματα που έφτιαξε για εμάς με σκοπό να τα εξελίσσουμε, να τα αναθρέψουμε ώστε να δώσουν καρπό. Όταν είδα τις φωτογραφίες της εκκλησίας που τραβήχτηκαν πριν από 71 χρόνια (του βομβαρδισμού του Βεράνο στις 19 Ιουλίου 1943), σκέφτηκα, «Αυτό ήταν τόσο σοβαρό, τόσο επίπονο. Αλλά αυτό δεν ήταν τίποτα, σε σύγκριση με αυτό που συμβαίνει σήμερα». Ο άνθρωπος παίρνει τον έλεγχο των πάντων, πιστεύει ότι είναι Θεός, πιστεύει ότι είναι βασιλιάς. Και οι πόλεμοι, οι πόλεμοι που συνεχίζονται, δεν βοηθούν τόσο την διάδοση του σπόρου της ζωής αλλά την καταστροφή. Είναι μία βιομηχανία καταστροφής. Είναι επίσης ένα σύστημα, ζωής και αυτό, που όταν τα πράγματα δεν μπορούν να «διορθωθούν», απορρίπτονται. Απορρίπτουμε παιδιά, απορρίπτουμε γέρους, απορρίπτουμε τους άνεργους νέους. Αυτός ο αφανισμός έχει δημιουργήσει την κουλτούρα των αποβλήτων. Αποβάλλουμε ανθρώπους… Αυτή είναι η πρώτη εικόνα που μου ήρθε στο μυαλό καθώς άκουγα αυτό το Ανάγνωσμα.              

Ομιλία του Πάπα Φραγκίσκου

Πλατεία του Αγίου Πέτρου

Κυριακή 19 Οκτωβρίου 2014

 

Μόλις ακούσαμε μία από τις διασημότερες ρήσεις σε ολόκληρο το Ευαγγέλιο: «Απόδοτε τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ (προσφέρετε στον Καίσαρα αυτά που ανήκουν στον Καίσαρα και στο Θεό αυτά που ανήκουν στο Θεό Ματ. 22:21).»    

Θεία Λειτουργία με το μυστήριο του γάμου

Κήρυγμα από τον Πάπα Φραγκίσκο

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Κυριακή 14 Σεπτεμβρίου 2014

 

Σήμερα το πρώτο ανάγνωσμα μας μιλάει για το ταξίδι των ανθρώπων μέσα από την έρημο. Μπορούμε να τους φανταστούμε καθώς περπατούσαν, οδηγούμενοι από τον Μωυσή. Ήταν οικογένειες: πατέρες, μητέρες, υιοί και κόρες, παππούδες και γιαγιάδες, άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών, που συνοδεύονταν από παιδιά και ηλικιωμένους οι οποίοι αγωνίζονταν για να κάνουν το ταξίδι. Αυτός ο λαός μάς θυμίζει τη εκκλησία, καθώς διαβαίνει δια μέσου της ερήμου του σύγχρονου κόσμου, μάς θυμίζει το Λαό του Θεού που αποτελείται, ως επί το πλείστον, από οικογένειες.

Ομιλία του Αγίου Πατέρα Φραγκίσκου

Στρατιωτικό κοιμητήριο της Ρεντιπούλια

Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2014 

 

Αφού παρατήρησα την ομορφιά του τοπίου αυτής εδώ της περιοχής, όπου άνδρες και γυναίκες μεγαλώνουν τις οικογένειές τους, όπου τα παιδιά παίζουν και οι ηλικιωμένοι ονειρεύονται, ευρισκόμενος εδώ, σ’ αυτόν τον τόπο, κοντά σ’ αυτό το κοιμητήριο, βρίσκω να πω μόνο ότι: ο πόλεμος είναι μια τρέλα.

     Ιερός Ναός του Haemi

                                          Κυριακή 17 Αυγούστου 2014

 

Θα ήθελα να σας απευθύνω έναν αδελφικό και εγκάρδιο χαιρετισμό στο όνομα του Κυρίου, ενώ είμαστε συγκεντρωμένοι σ’ αυτόν τον ιερό τόπο, όπου πολλοί χριστιανοί έδωσαν τη ζωή τους από πιστότητα στον Χριστό. Μου έλεγαν πως υπάρχουν ανώνυμοι μάρτυρες, επειδή δεν γνωρίζουμε τα ονόματά τους :  είναι άγιοι χωρίς όνομα. Αλλά αυτό μου φέρνει στη σκέψη τόσους και τόσους χριστιανούς αγίους, στις εκκλησίες μας : παιδιά, νέους, άνδρες, γυναίκες, ηλικιωμένους… τόσο πολλούς! Δεν γνωρίζουμε τα ονόματά τους, αλλά είναι άγιοι. Μας κάνει καλό να σκεφτόμαστε αυτούς τους απλούς ανθρώπους που ζουν τη χριστιανική τους ζωή· μόνο ο Κύριος γνωρίζει την αγιότητά τους. Η μαρτυρία της αγάπης τους έφερε χάριτες και ευλογίες στην Εκκλησία της Κορέας όπως και πέραν ων συνόρων της : είθε οι δικές τους προσευχές  να μας βοηθούν να είμαστε πιστοί ποιμένες των ψυχών που είναι εμπιστευμένες στη μέριμνά μας. Ευχαριστώ τον καρδινάλιο Gracias για το φιλοφρονητικό του καλωσόρισμα και για την εργασία που γίνεται από την Ένωση των Επισκοπικών Επιτροπών της Ασίας δίνοντας ώθηση στην αλληλεγγύη και προάγοντας την ποιμαντική δράση στις τοπικές Εκκλησίες.

          Παλατινό παρεκκλήσιο του βασιλικού ανακτόρου της Καζέρτας

                              Σάββατο  26  Ιουλίου 2014

 

(Η Αυτού Εξοχότητα ο Εκλαμπρότατος Ντ’ Αλίζ, επίσκοπος Καζέρτας)

Αγιότατε, δεν προετοίμασα τίποτα γραπτό επειδή κατάλαβα αμέσως ότι θέλατε μια εγκάρδια και αληθινή συζήτηση με τους ιερείς. Σας λέω λοιπόν : Καλώς ορίσατε. Αυτή είναι η Εκκλησία μας, οι ιερείς, έπειτα θα πάμε να δούμε το υπόλοιπο της Εκκλησίας, όταν θα τελέσουμε την Ευχαριστία. Για μένα, αυτή η στιγμή είναι σημαντική, επειδή έχω δύο μήνες εδώ, και να αρχίζω την επισκοπική μου διακονία με την εδώ παρουσία σας και με την ευλογία σας είναι για μένα χάρις επί χάριτος. Και τώρα, περιμένουμε τον λόγο σας. Γνωρίζοντας ότι επιθυμείτε έναν διάλογο, οι ιερείς ετοίμασαν ερωτήσεις για σας.

                                                                       Βατικανή Βασιλική

                                                  Τέταρτη Κυριακή του Πάσχα, 11 Μαΐου 2014


Πολύ αγαπητοί αδελφοί, αυτά εδώ τα παιδιά μας κι αυτοί εδώ οι αδελφοί μας εκλήθησαν στην τάξη των πρεσβυτέρων. Όπως καλά γνωρίζετε, ο Κύριος Ιησούς είναι ο μόνος αρχιερέας της Καινής Διαθήκης· αλλά στο πρόσωπό του, όλος ο άγιος λαός του Θεού κατέστη επίσης λαός ιερατικός. Ο Κύριος Ιησούς, ωστόσο, θέλησε να επιλέξει μεταξύ όλων των μαθητών του ειδικά μερικούς, οι οποίοι, ασκώντας δημόσια μέσα στην Εκκλησία στο όνομά του το ιερατικό λειτούργημα για χάρη όλων των ανθρώπων, ν’ ακολουθήσουν τη προσωπική δική του αποστολή του διδασκάλου, του ιερέως και του ποιμένος.

Με την ευκαιρία της 22ης Παγκόσμιας Ημέρας του Ασθενούς της οποίας το θέμα φέτος είναι  Πίστη και αγάπη, απευθύνομαι στους αρρώστους και σε όλους εκείνους που τους συμπαραστέκονται και τους φροντίζουν. Η Εκκλησία αναγνωρίζει στο πρόσωπό σας, αγαπητοί ασθενείς, μια ειδική παρουσία του πάσχοντος Χριστού. Και να πώς : πλάι στον πόνο μας, ή καλύτερα, μέσα στον πόνο μας, υπάρχει ο πόνος του Ιησού που σηκώνει μαζί μας το φορτίο αυτού του πόνου και μας αποκαλύπτει το νόημά του. Όταν ο Υιός του Θεού ανέβηκε στον σταυρό, κατάργησε τη μοναξιά του πόνου και φώτισε το σκοτάδι του. Έτσι βρισκόμαστε μπροστά στο μυστήριο της αγάπης του Θεού για μας, που μας δίνει ελπίδα και θάρρος : ελπίδα, γιατί μέσα στο σχέδιο της αγάπης του Θεού, η νύχτα της οδύνης οδηγεί επίσης στο αναστάσιμο φως ·  και θάρρος, ώστε ν’ αντιμετωπίζουμε κάθε αντιξοότητα  συντροφευμένοι από αυτόν, ενωμένοι μαζί του.