Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλή και αγία γιορτή του Πάσχα !

Το άγγελμα του αγγέλου στις γυναίκες αντηχεί στην απλωμένη σε όλο τον κόσμο Εκκλησία : «Εσείς, μη φοβάστε ! Ξέρω ότι γυρεύετε τον Ιησού, τον Εσταυρωμένο. Δεν είναι εδώ, αναστήθηκε... ελάτε να δείτε τον τόπο όπου τον είχαν αποθέσει» (Μτ 28, 5-6).

Αυτό είναι το αποκορύφωμα του Ευαγγελίου, αυτό είναι το κατ’ εξοχήν Καλό Νέο : ο Ιησούς, ο Εσταυρωμένος, αναστήθηκε ! Αυτό το γεγονός βρίσκεται στη βάση της πίστης και της ελπίδας μας : αν ο Χριστός δεν είχε αναστηθεί, ο Χριστιανισμός θα έχανε την αξία του· όλη η αποστολή της Εκκλησίας θα ήταν αδειασμένη από την ορμή της, γιατί από εκεί αυτή η ορμή ξεκίνησε και ξεκινάει και πάλι πάντα. Αυτό είναι το μήνυμα που φέρνουν οι χριστιανοί στον κόσμο : ο Ιησούς, η σαρκωμένη αγάπη, πέθανε πάνω στον σταυρό για τις αμαρτίες μας, αλλά ο Θεός Πατέρας τον ανάστησε και τον έκανε Κύριο της ζωής και του θανάτου. Στο πρόσωπο του Ιησού, η Αγάπη νίκησε το μίσος, η ευσπλαχνία την αμαρτία, το καλό νίκησε το κακό, η αλήθεια το ψέμα, η ζωή τον θάνατο.

Βασιλική της Αγίας Σαβίνας

                                     

«Ξεσκίστε την καρδιά σας κι όχι τα ρούχα σας» (Ιλ 2, 13)

 

Μ’ αυτά τα διεισδυτικά λόγια του Προφήτη Ιωήλ, η Λειτουργία μάς εισάγει σήμερα στην Τεσσαρακοστή, δείχνοντας πως το χαρακτηριστικό αυτής της περιόδου χάριτος είναι η μεταστροφή της καρδιάς. Η προφητική πρόσκληση αποτελεί μια πρόκληση προς όλους μας, χωρίς εξαίρεση κανενός, και μας θυμίζει πως η μεταστροφή δεν περιορίζεται σε εξωτερικά σχήματα ή σε αόριστες προθέσεις, αλλά αγγίζει και μεταμορφώνει ολόκληρη την ύπαρξη ξεκινώντας από το κέντρο του προσώπου, από τη συνείδηση. Καλούμαστε να ξεκινήσουμε μια πορεία στη διάρκεια της οποίας, αψηφώντας τη συνήθεια, προσπαθούμε ν’ ανοίξουμε τα μάτια και τ’ αυτιά μας, αλλά προπάντων την καρδιά μας, για να πάμε πιο πέρα από τον «μικρό μας κήπο».

  στη Λειτουργία της 4ης Ιουνίου 2013

 Ο Πάπας Φραγκίσκος μίλησε και πάλι για τη διαφθορά, κατά τη Λειτουργία στο παρεκκλήσιο της Αγίας Μάρθας. Το πρωί της Τρίτης 4 Ιουνίου, πρότεινε να σκεφτούν οι πιστοί σχετικά με τη γλώσσα που χρησιμοποιούν συνήθως οι διεφθαρμένοι άνθρωποι, δηλαδή τη γλώσσα της υποκρισίας : την ίδια, είπε, που χρησιμοποίησε ο Σατανάς στην έρημο όταν έβαλε σε πειρασμό τον Ιησού.

                      Στη λειτουργία της 18ης Ιουνίου 2013

 Ν’ αγαπάμε τους εχθρούς μας, αυτούς που μας καταδιώκουν και μας κάνουν να υποφέρουμε, είναι κάτι δύσκολο κι ούτε καν αποδίδει, επειδή μας φτωχαίνει. Κι ωστόσο αυτή είναι η οδός που ακολούθησε ο Ιησούς για τη σωτηρία μας.

         Στη λειτουργία της 7ης Ιουνίου 2013

 

Η επιστήμη της θωπείας παρουσιάζει δύο πυλώνες της αγάπης: την εγγύτητα και την τρυφερότητα. «Ο Ιησούς γνωρίζει καλά αυτή την ωραία επιστήμη». Αυτά είπε ο Πάπας Φραγκίσκος στις 7 Ιουνίου, κατά τη λειτουργία της εορτής της Ιεράς Καρδίας του Ιησού. Αναφερόμενος στα αναγνώσματα της ημέρας, ο Πάπας προσδιόρισε τον εορτασμό της Ιεράς Καρδίας του Ιησού ως την «εορτή της αγάπης».

 Οι επίσκοποι εκλέγονται όχι μόνο για να κατευθύνουν μια οργάνωση, που ονομάζεται η συγκεκριμένη Εκκλησία. Έχουν χρισθεί: έχουν το χρίσμα,  και το Πνεύμα του Κυρίου είναι μαζί τους. Όλοι οι επίσκοποι είναι αμαρτωλοί, ο καθένας τους. Κι όμως είναι χρισμένοι. Όλοι μας θέλουμε να είμαστε κάθε μέρα και περισσότερο άγιοι, και περισσότερο πιστοί σ’ αυτό το χρίσμα. Το πρόσωπο του επισκόπου είναι εκείνο που [συγκροτεί] μια Εκκλησία [ως Εκκλησία], στο όνομα του Ιησού Χριστού, επειδή είναι χρισμένος, όχι επειδή τον ψήφισε η πλειονότητα. Απ’ αυτό ακριβώς το χρίσμα μια συγκεκριμένη Εκκλησία αντλεί τη δύναμή της. Και επειδή οι ιερείς μετέχουν [στην λειτουργική αποστολή του επισκόπου] γι’ αυτό είναι χρισμένοι κι αυτοί .

Αγιότητα σημαίνει μια ζωή βυθισμένη στο Πνεύμα, μια καρδιά ανοιχτή στον Θεό, αδιάλειπτη προσευχή, βαθιά ταπείνωση και αδελφική αγάπη στις σχέσεις μας με τους συνεργάτες μας. Σημαίνει επίσης αποστολικότητα, διακριτική και πιστή ποιμαντική προσφορά, που διεξάγεται με ζήλο σε άμεση επαφή με τον λαό του Θεού. Για τους ιερείς, αυτό είναι απαραίτητο.

 

Μεταξύ των δυνατοτήτων που προσφέρει η ψηφιακή επικοινωνία, η πιο σημαντική αφορά το άγγελμα του Ευαγγελίου. Ασφαλώς, δεν είναι αρκετό να αποκτήσει κανείς τεχνολογικές ικανότητες, όσο ενδιαφέρουσες κι αν είναι αυτές. Εκείνο που ενδιαφέρει πριν απ’ όλα είναι να συναντήσει κανείς πραγματικούς ανθρώπους, άνδρες και γυναίκες, συχνά πληγωμένους ή αποπλανημένους, για να τους προσφέρει πραγματικούς λόγους να ελπίζουν. Το άγγελμα απαιτεί ανθρώπινες σχέσεις αυθεντικές και άμεσες ώστε να καταλήξουν σε μια προσωπική σχέση με τον Κύριο. Το διαδίκτυο λοιπόν δεν είναι αρκετό, η τεχνολογία δεν επαρκεί. Αυτό, ωστόσο, δεν σημαίνει ότι η παρουσία της Εκκλησίας στο διαδίκτυο θα ήταν άχρηστη· το αντίθετο, είναι απαραίτητο να είμαστε παρόντες, πάντα μ’ ένα ύφος ευαγγελικό, μέσα σ’ αυτό που για πολλούς, ιδιαίτερα τους νέους, έχει γίνει ένα είδος περιβάλλοντος ζωής, για να ξυπνήσουμε τα  απαράγραπτα ερωτήματα της καρδιάς σχετικά με το νόημα της ύπαρξης, και να υποδείξουμε την οδό που οδηγεί σ’ Εκείνον, στην απάντηση, στη σαρκωμένη θεία ευσπλαχνία, στον Κύριο Ιησού.

«Όλοι αμάρτησαν και βρίσκονται μακριά από τη δόξα του Θεού. Ο Θεός όμως τους δικαιώνει χωρίς αντάλλαγμα, με τη χάρη του, μέσω της απολύτρωσης που συντελέστηκε  διά του Ιησού Χριστού. Γιατί ο Θεός τον όρισε να σταυρωθεί και να προσφέρει το αίμα του, […], ώστε να φανερώσει, τον έσχατο αυτόν καιρό, αυτό που είναι η δική του δικαιοσύνη, αυτή που σώζει. Αυτός είναι ο δικός του τρόπος να είναι δίκαιος και να δικαιώνει όποιον πιστεύει στον Ιησού» (Ρωμ 3, 23-26).

«Ο λαός ο πορευόμενος εν σκότει είδε φως μέγα» (Ησ.9, 1).

Αυτή η προφητεία του Ησαΐα δεν παύει ποτέ να μας συγκινεί, ειδικά όταν την ακούμε στη Λειτουργία του Μεσονυκτίου των Χριστουγέννων. Και δεν πρόκειται μόνο για κάτι το συγκινισιακό, το συναισθηματικό· η προφητεία αυτή μας συγκινεί γιατί εκφράζει τη βαθιά πραγματικότητα εκείνου που είμαστε : είμαστε ένας λαός εν πορεία, και γύρω μας - όπως και μέσα μας - υπάρχει σκοτάδι και φως. Και αυτή τη νύχτα, ενώ το πνεύμα του σκότους περιβάλλει τον κόσμο, αναβιώνει το γεγονός που μας μαγεύει πάντα και μας εκπλήσσει : ο λαός εν πορεία βλέπει ένα μεγάλο φως. Ένα φως που μας κάνει να στοχαστούμε πάνω σ’ αυτό το μυστήριο : μυστήριο να βαδίζουμε και να βλέπουμε.

Ας εμπιστευθούμε τον εαυτό μας στη μητρική μεσιτεία της Παρθένου Μαρίας, Μητέρας του Ιησού και δικής μας Μητέρας, να μας βοηθήσει αυτά τα Άγια Χριστούγεννα που πλησιάζουν, ώστε στο πρόσωπο του πλησίον μας, ιδιαίτερα των πιο αδύνατων και αποκλεισμένων προσώπων, να αναγνωρίζουμε την εικόνα του ενανθρωπήσαντος Υιού του Θεού.

 

Σήμερα είναι η τρίτη Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας, που ονομάζεται επίσης Κυριακή Gaudete, δηλαδή Κυριακή της χαράς. Στη διάρκεια της λειτουργίας ηχεί πολλές φορές η πρόσκληση στη χαρά, να χαρούμε, γιατί; Επειδή ο Κύριος εγγύς. Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν. Το χριστιανικό μήνυμα ονομάζεται «ευαγγέλιο», δηλαδή «καλή αγγελία», άγγελμα χαράς για όλο τον λαό· η Εκκλησία δεν είναι καταφύγιο για λυπημένα πρόσωπα, η Εκκλησία είναι το σπίτι της χαράς! Κι αυτοί που είναι λυπημένοι βρίσκουν σ’ αυτήν τη χαρά, βρίσκουν σ’ αυτήν την αληθινή χαρά!

Αυτή η δεύτερη Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας συμπίπτει με τη γιορτή της Άμωμης Σύλληψης της Μαρίας, το βλέμμα μας, λοιπόν, ελκύεται από την ωραιότητα της Μητέρας του Ιησού, της Μητέρας μας! Με μεγάλη χαρά η Εκκλησία μας την θαυμάζει «κεχαριτωμένη» (Λκ 1, 28), και, αρχίζοντας μ’ αυτή τη λέξη, τη χαιρετούμε όλοι μαζί : «κεχαριτωμένη». Ας πούμε τρείς φορές : « Κεχαριτωμένη!» Όλοι :»Κεχαριτωμένη! Κεχαριτωμένη! Κεχαριτωμένη!» Έτσι, ο Θεός έριξε το βλέμμα του σ’ αυτήν ήδη από την πρώτη στιγμή που συνέλαβε το σχέδιό του της αγάπης. Την είδε ωραία, γεμάτη χάρη. Είναι ωραία, η Μητέρα μας! Η Μαρία μας στηρίζει στην πορεία μας προς τα Χριστούγεννα, γιατί μας διδάσκει να ζούμε αυτή την περίοδο της προ των Χριστουγέννων νηστείας μέσα στην προσδοκία του Κυρίου. Γιατί ο χρόνος της προ των Χριστουγέννων νηστείας είναι μια προσδοκία του Κυρίου, που θα έρθει να μας επισκεφθεί όλους εορτάσιμα, αλλά και καθέναν, μέσα στην καρδιά μας. Ο Κύριος έρχεται! Ας τον περιμένουμε! 

Θα ‘ρθούνε μέρες που το όρος του ναού θα κυριαρχεί πάνω στα βουνά, ψηλότερο απ’ όλα τ’ άλλα. Εκεί θα συρρέουν οι λαοί. Εκεί θα τρέχουν έθνη πολλά. ‘Εμπρός, θα λένε, ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου, στον οίκο το Θεού του Ιακώβ, τον δρόμο του να μας διδάξει για να τον ακολουθήσουμε’ ( 2, 2-3).

Ποια μαρτυρία μας δίνει σήμερα ο Φραγκίσκος ;  Τι μας λέει, όχι με τα λόγια του – αυτό είναι εύκολο – αλλά με τη ζωή του ;

Να διατηρούμε την ελπίδα, να αφηνόμαστε να μας εκπλήσσει ο Θεός και να ζούμε χαρούμενοι