Μεγάλος Αδελφός

Ομιλίες

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ 20η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΗΣ ΖΩΗΣ

                                          Βασιλική του Βατικανού

                                       Τρίτη 2 Φεβρουαρίου 2016

Μπροστά στα μάτια μας, εκτυλίσσεται ένα γεγονός απλό, ταπεινό και μεγάλο : ο Ιησούς οδηγείται από τη Μαρία και τον Ιωσήφ στον Ναό της Ιερουσαλήμ. Είναι ένα παιδί όπως τόσα άλλα, όπως όλοι, αλλά είναι μοναδικός : είναι ο μονογενής Υιός που ήρθε για όλους. Αυτό το παιδί μάς έφερε την ευσπλαχνία και την τρυφερότητα του Θεού : ο Ιησούς είναι το πρόσωπο της ευσπλαχνίας του Πατέρα. Είναι η εικόνα που μας προσφέρει το Ευαγγέλιο στο τέλος του έτους της αφιερωμένης ζωής, ένα έτος που βιώθηκε με τόσο ενθουσιασμό. Αυτό το έτος, σαν ποταμός, πέφτει τώρα στη θάλασσα της ευσπλαχνίας, μέσα σ’ αυτό το απέραντο μυστήριο αγάπης του οποίου αποκτούμε την εμπειρία με το έκτακτο ιωβηλαίο.

Read more ...

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΟΡΤΑΣΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΦΑΝΕΙΑΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

                                                                  Βασιλική του Βατικανού

                                                               Τετάρτη 6 Ιανουαρίου 2016

 Τα  λόγια του Προφήτη Ησαΐα – που απευθύνονται στην αγία πόλη της Ιερουσαλήμ – μας καλούν να σηκωθούμε, να βγούμε, να βγούμε από τα στεγανά μας, να βγούμε από τον εαυτό μας, και να αναγνωρίσουμε τη λαμπρότητα του φωτός που φωταγωγεί την ύπαρξή μας :  «Ορθώσου, Ιερουσαλήμ, λάμψε ! Γιατί ήρθε το φως σου, και η δόξα του Κυρίου έχει ανατείλει πάνω σου» (60, 1). ‘‘Το φως σου’’, είναι η δόξα του Κυρίου. Η Εκκλησία δεν πρέπει να νομίζει ότι λάμπει από το δικό της φως· δεν πρέπει να το νομίζει αυτό. Ο άγιος Αμβρόσιος το υπενθυμίζει με μια ωραία έκφραση, χρησιμοποιώντας τη σελήνη μεταφορικά για την Εκκλησία : «Η Εκκλησία είναι πραγματικά όπως η σελήνη : […] λάμπει όχι από το δικό της φως, αλλά από το φως του Χριστού. Αντλεί τη λαμπρότητά της από τον Ήλιο της δικαιοσύνης, έτσι που να μπορεί κανείς να πει : ‘‘Τώρα πια δεν ζω εγώ, αλλά ζει στο πρόσωπό μου ο Χριστός’’» (Εις την Εξαήμερον, IV, 8, 32). Ο Χριστός είναι το αληθινό φως που φωτίζει·  και στο μέτρο που η Εκκλησία παραμένει δεμένη μαζί του σαν σε άγκυρα, στο μέτρο που η Εκκλησία αφήνεται να φωτίζεται από αυτόν, κατορθώνει να φωτίζει τη ζωή ανθρώπων και λαών. Για τον λόγο αυτόν οι άγιοι Πατέρες αναγνώριζαν στο πρόσωπο της Εκκλησίας το ‘‘μυστήριο της σελήνης’’.

Read more ...

ΕΟΡΤΗ ΤΗΣ ΒΑΠΤΙΣΗΣ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΕΛΕΣΗ ΤΗΣ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΒΑΠΤΙΣΗ ΠΑΙΔΙΩΝ

                                                                Chapelle Sixtine

                                                    Κυριακή 10 Ιανουαρίου 2016

 

Ο Ιησούς, σαράντα μέρες μετά τη γέννησή του, οδηγήθηκε στον Ναό. Η Μαρία και ο Ιωσήφ τον έφεραν εκεί για να τον παρουσιάσουν στον Θεό. Σήμερα, στη γιορτή της βάπτισης του Κυρίου, εσείς, οι γονείς, φέρνετε τα παιδιά σας για να λάβουν το βάπτισμα, για να λάβουν αυτό που είχατε ζητήσει στην αρχή, όταν σας έθεσα την πρώτη ερώτηση : « Την πίστη. Θέλω την πίστη για το παιδί μου». Έτσι, η πίστη μεταδίδεται από τη μία γενιά στην άλλη, σαν μια αλυσίδα, μέσα  στον χρόνο.

Read more ...

Παρουσίαση των Χριστουγεννιάτικων ευχών στη Ρωμαϊκή Κουρία

Αίθουσα Κλεμαντίνη

                                     Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2015

                                                         

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Σας παρακαλώ να με συγχωρήσετε που δεν θα μιλήσω όρθιος, αλλά εδώ και μερικές μέρες περνάω μια γρίππη και οι δυνάμεις μου έχουν μειωθεί. Με την άδειά σας, θα σας μιλήσω καθήμενος.

Είμαι ευτυχής που σας απευθύνω τις πιο εγκάρδιες ευχές μου για τα άγια Χριστούγεννα και για έναν ευτυχισμένο καινούργιο χρόνο, ευχές που επεκτείνω σε όλους τους συνεργάτες, στους ποντηφηκικούς αντιπροσώπους και ιδιαίτερα σ’ εκείνους που, στη διάρκεια του έτους που φεύγει, τελείωσαν την υπηρεσία τους λόγω ορίου ηλικίας. Θυμόμαστε επίσης εκείνα τα πρόσωπα που κάλεσε κοντά του ο Θεός. Η σκέψη μου και η ευγνωμοσύνη μου είναι για όλους εσάς και για τους δικούς σας.

Read more ...

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΣΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΚΗΣ ΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΔΡΑΣΗΣ

Αίθουσα της Συνόδου των Καρδιναλίων

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2015



Αγαπητά παιδιά,

Είναι πάντα ωραίο για μένα να σας συναντώ καθώς πλησιάζουν τα Χριστούγεννα  για ν’ ανταλλάξουμε τις ευχές μας. Ευχαριστώ για το γλύκισμα ! Σας καλωσορίζω με τη στοργική μου αγάπη και, μέσα από σας, επιθυμώ να απευθύνω τους χαιρετισμούς μου και τις ευχές μου για τα Χριστούγεννε και τον καινούργιο χρόνο σε όλους όσοι ανήκουν στην Καθολική δράση των παιδιών ή, όπως προτιμάτε να την ονομάζετε, ΑCR (Azione cattolica ragazzi).

Read more ...

‘ Ανοικοδομήστε τον Οίκο μου!’

Ο π. Ρανιέρο Κανταλαμέσσα κηρύττει στη Γενική Σύνοδο

Τετάρτη 25 Νοεμβρίου 2015

Ο Ομιλητής του παπικού οίκου, π. Ρανιέρο Κανταλαμέσσα, κήρυξε στη Γενική Σύνοδο της Εκκλησίας της Αγγλίας στο Αββαείο του Ουεστμίνστερ.

Στην ομιλία του ο π. Ρανιέρο έκανε μια φλογερή έκκληση για ενότητα μεταξύ χριστιανών, παροτρύνοντας τους πιστούς να μην παραμένουν ‘‘αιχμάλωτοι του παρελθόντος’’ προσπαθώντας να καθιερώσουν τα σωστά και τα λάθη ο ένας του άλλου.

Read more ...

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ 14ης ΚΑΝΟΝΙΚΗΣ ΓΕΝΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ ΤΩΝ ΕΠΙΣΚΟΠΩΝ

 

ΟΜΙΛΙΑ  ΤΟΥ  ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ  

                                

                                    Βασιλική  Βατικανού

            27η Κυριακή του κανονικού Χρόνου, 4 Οκτωβρίου 2015

« Αν αγαπάμε ο ένας τον άλλον, είμαστε σε κοινωνία με τον Θεό, και η αγάπη του μέσα μας έχει ολοκληρωθεί» (1Ιω 4,12).

 

Τα βιβλικά αναγνώσματα αυτής της Κυριακής μοιάζουν επιλεγμένα ειδικά για το γεγονός της χάριτος που η Εκκλησία ζει αυτές τις μέρες, δηλ. τηνΚανονική Συνέλευση της Συνόδου των Επισκόπων με θέμα την οικογένεια, που εγκαινιάζεται με την παρούσα ευχαριστιακή πανήγυρη.

Τα αναγνώσματα αυτά είναι επικεντρωμένα σε τρία θέματα : το δράμα της μοναξιάς, την αγάπη μεταξύ γυναίκας και άνδρα και την οικογένεια.

Read more ...

Ομιλία του Πάπα στο Κογκρέσο

Είμαι πολύ ευγνώμων για την πρόσκλησή σας να απευθυνθώ σ’ αυτή τη συνέλευση του Κογκρέσου στη «χώρα των ελεύθερων και στον οίκο των γενναίων». Θα ήθελα να πιστεύω ότι ο λόγος για την πρόσκληση αυτή είναι ότι είμαι κι εγώ γιός αυτής της μεγάλης ηπείρου, από την οποία έχουμε πάρει όλοι τόσα πολλά και προς την οποία μοιραζόμαστε μία κοινή ευθύνη.

Κάθε γιος και κόρη όποιας χώρας έχει μια αποστολή, μια προσωπική και κοινωνική ευθύνη. Η δική σας ευθύνη, ως μελών του Κογκρέσου, είναι να ικανώσετε αυτή τη χώρα, μέσω της νομοθετικής σας δραστηριότητας, να αναπτυχθεί ως έθνος. Εσείς είστε το πρόσωπο του λαού της, οι αντιπρόσωποί τους. Έχετε κληθεί να υπερασπισθείτε και να διατηρήσετε την αξιοπρέπεια των συμπολιτών σας στην ακάματη και απαιτητική επιδίωξη του κοινού καλού, γιατί αυτός είναι ο κύριος στόχος κάθε πολιτικής. Μια πολιτική κοινωνία αντέχει όταν επιζητεί, ως κλήση, να ικανοποιεί τις κοινές ανάγκες διεγείροντας την ανάπτυξη όλων των μελών της, ειδικά εκείνων που βρίσκονται σε καταστάσεις που τα καθιστούν περισσότερο τρωτά ή εκτεθειμένα σε κινδύνους. Η νομοθετική δραστηριότητα βασίζεται πάντα στη φροντίδα για τους ανθρώπους. Σε αυτό έχετε προσκληθεί, κληθεί και συνέλθει από εκείνους που σας εξέλεξαν.

Read more ...

ΤΡΙΤΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΙΕΡΕΩΝ

Λειτουργία

ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ

 

Βασιλική του Αγίου Ιωάννου του Λατερανού

   Παρασκευή 12 Ιουνίου 2015

Στο πρώτο ανάγνωσμα, διεισδύουμε στα ενδότερα της τρυφερότητας του Θεού, ο Θεός λέει στον λαό του πόσο τον αγαπά, πόσο τον φροντίζει. Αυτό που λέει ο Θεός στον λαό του, σ’ αυτό το ανάγνωσμα από τον προφήτη Ωσηέ, κεφάλαιο 11ο, το λέει σε καθέναν από εμάς. Και θα είναι καλό να ξαναπιάσουμε αυτό το κείμενο σε μια στιγμή περισυλλογής, να αισθανθούμε την παρουσία του Θεού και ν’ ακούσουμε : « Όταν  ήσουν παιδί, σε αγάπησα· σε αγάπησα ως παιδί· σε έσωσα·  σε οδήγησα έξω από την Αίγυπτο, σε έσωσα από τη δουλεία», από τη δουλεία στην αμαρτία, από τη δουλεία στην αυτοκαταστροφή και από όλες τις δουλείες που γνωρίζει ο καθένας, που τις έχει υποστεί και που τις έχει μέσα του. «Σε έσωσα, σ’ έμαθα να περπατάς». Πόσο είναι ωραίο ν’ ακούω πως ο Θεός με διδάσκει να βαδίζω ! Ο Παντοδύναμος ταπεινώνεται και με διδάσκει να βαδίζω. Θυμάμαι αυτή τη φράση του Δευτερονομίου, όταν ο Μωυσής λέει στον λαό του : «Ακούστε – είναι τόσο ξεροκέφαλοι ! -  : πότε λοιπόν είδατε έναν θεό σε τέτοια προσέγγιση με τον λαό του, όπως ο Θεός είναι κοντά σ’ εμάς ;» Και η εγγύτητα του Θεού είναι αυτή η τρυφερότητα, με δίδαξε να βαδίζω. Χωρίς Αυτόν δεν θα ήξερα να βαδίζω εν Πνεύματι. «Και σε κρατούσα από το χέρι. Αλλά δεν κατάλαβες πως σε οδηγούσα, νόμιζες πως θα σε άφηνα μόνο». Αυτή είναι η ιστορία καθενός μας. «Σε οδηγούσα με δεσμούς ανθρώπινους, όχι με νόμους τιμωρούς». Με δεσμούς αγάπης, με πλέγματα αγάπης. Η αγάπη δένει, αλλά δένει εν ελευθερία· δένει αφήνοντάς σου χώρο για να ανταποκριθείς με αγάπη.  «΄Ημουν για σένα σαν εκείνον που ανασηκώνει ένα παιδί και το φέρνει στο μάγουλό του και το αγκαλιάζει. Κι έσκυβα και σου έδινα τροφή». Αυτή είναι η ιστορία μας, αυτή είναι τουλάχιστον η ιστορία μου. Καθένας μας μπορεί να διαβάσει στο κείμενο αυτό τη δική του ιστορία. «Πες μου, πώς θα μπορούσα να σ’ εγκαταλείψω τώρα ; Πώς θα μπορούσα να σε παραδώσω στον εχθρό ;» Στις στιγμές που φοβόμαστε, στις στιγμές της αβεβαιότητας, Εκείνος μας λέει : «Αν τα έκανα όλα αυτά για σένα, πώς μπορείς να σκεφτείς ότι θα σε άφηνα μόνο, ότι θα μπορούσα να σ’ εγκαταλείψω ;»

Read more ...