Ομιλίες

 Οι επίσκοποι εκλέγονται όχι μόνο για να κατευθύνουν μια οργάνωση, που ονομάζεται η συγκεκριμένη Εκκλησία. Έχουν χρισθεί: έχουν το χρίσμα,  και το Πνεύμα του Κυρίου είναι μαζί τους. Όλοι οι επίσκοποι είναι αμαρτωλοί, ο καθένας τους. Κι όμως είναι χρισμένοι. Όλοι μας θέλουμε να είμαστε κάθε μέρα και περισσότερο άγιοι, και περισσότερο πιστοί σ’ αυτό το χρίσμα. Το πρόσωπο του επισκόπου είναι εκείνο που [συγκροτεί] μια Εκκλησία [ως Εκκλησία], στο όνομα του Ιησού Χριστού, επειδή είναι χρισμένος, όχι επειδή τον ψήφισε η πλειονότητα. Απ’ αυτό ακριβώς το χρίσμα μια συγκεκριμένη Εκκλησία αντλεί τη δύναμή της. Και επειδή οι ιερείς μετέχουν [στην λειτουργική αποστολή του επισκόπου] γι’ αυτό είναι χρισμένοι κι αυτοί .

«Όλοι αμάρτησαν και βρίσκονται μακριά από τη δόξα του Θεού. Ο Θεός όμως τους δικαιώνει χωρίς αντάλλαγμα, με τη χάρη του, μέσω της απολύτρωσης που συντελέστηκε  διά του Ιησού Χριστού. Γιατί ο Θεός τον όρισε να σταυρωθεί και να προσφέρει το αίμα του, […], ώστε να φανερώσει, τον έσχατο αυτόν καιρό, αυτό που είναι η δική του δικαιοσύνη, αυτή που σώζει. Αυτός είναι ο δικός του τρόπος να είναι δίκαιος και να δικαιώνει όποιον πιστεύει στον Ιησού» (Ρωμ 3, 23-26).

«Ο λαός ο πορευόμενος εν σκότει είδε φως μέγα» (Ησ.9, 1).

Αυτή η προφητεία του Ησαΐα δεν παύει ποτέ να μας συγκινεί, ειδικά όταν την ακούμε στη Λειτουργία του Μεσονυκτίου των Χριστουγέννων. Και δεν πρόκειται μόνο για κάτι το συγκινισιακό, το συναισθηματικό· η προφητεία αυτή μας συγκινεί γιατί εκφράζει τη βαθιά πραγματικότητα εκείνου που είμαστε : είμαστε ένας λαός εν πορεία, και γύρω μας - όπως και μέσα μας - υπάρχει σκοτάδι και φως. Και αυτή τη νύχτα, ενώ το πνεύμα του σκότους περιβάλλει τον κόσμο, αναβιώνει το γεγονός που μας μαγεύει πάντα και μας εκπλήσσει : ο λαός εν πορεία βλέπει ένα μεγάλο φως. Ένα φως που μας κάνει να στοχαστούμε πάνω σ’ αυτό το μυστήριο : μυστήριο να βαδίζουμε και να βλέπουμε.

Να διατηρούμε την ελπίδα, να αφηνόμαστε να μας εκπλήσσει ο Θεός και να ζούμε χαρούμενοι

Τα αναγνώσματα της σημερινής Κυριακής μας καλούν να σκεφτούμε ορισμένα βασικά χαρακτηριστικά της χριστιανικής οικογένειας.

22 Οκτωβρίου, 2013.

Ο Πάπας Φραγκίσκος μίλησε για το μυστήριο του Θεού στη διάρκεια της ομιλίας του στην Casa  Santa Marta, στο Βατικανό. Είπε ότι ο Θεός προκαλεί τους χριστιανούς καθώς ‘’ανακατεύεται’’ στη ζωή τους. Πρόσθεσε πως αυτό είναι κάτι που το καταλαβαίνει κανείς μόνο με τη θεωρία κατά την προσευχή.

Γενική Ακρόαση, 1ης Μαίου 2013   

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Καλημέρα,

Σήμερα, πρώτη του Μάη, γιορτάζουμε τον άγιο Ιωσήφ εργάτη και αρχίζουμε τον μήνα που είναι παραδοσιακά αφιερωμένος στην Παρθένο. Έτσι, στη διάρκεια της συνάντησής μας, θα ήθελα να σταθώ σ’ αυτές τις δύο τόσο σημαντικές μορφές στη ζωή του Ιησού, της Εκκλησίας και της ζωής μας, μέσα από δύο σύντομες σκέψεις: η πρώτη πάνω στην εργασία, η δεύτερη πάνω στη μελέτη του Ιησού.

Πλατεία αγίου Πέτρου,Τετάρτη 17 Απριλίου 2013

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Καλημέρα!

 

Στο Πιστεύω, βρίσκουμε τη βεβαίωση ότι ο Ιησούς «ανήλθε στον ουρανό  και κάθισε στα δεξιά του Πατρός». Η επίγεια ζωή του Ιησού φτάνει στο αποκορύφωμά της με το γεγονός της Ανάληψης, όταν δηλαδή περνάει από τον  κόσμο αυτόν στον Πατέρα και υψώνεται στα δεξιά του. Ποιο είναι το νόημα αυτού του συμβάντος; Ποιες είναι οι συνέπειές του για τη ζωή μας; Τι σημαίνει: «θεωρώ τον Ιησούν καθήμενον εν δεξιά του Πατρός»; Στο θέμα αυτό, ας αφεθούμε να μας οδηγήσει ο Ευαγγελιστής Λουκάς.

Πλατεία του Αγίου Πέτρου, Κυριακή 19 Μαΐου 2013 

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

Τη σημερινή μέρα, ατενίζουμε και ξαναζούμε μέσα στη Λειτουργία τον ερχομό του Αγίου Πνεύματος που στάλθηκε από τον αναστημένο Χριστό στην Εκκλησία του, γεγονός χάριτος που γέμισε το υπερώον της  Ιερουσαλήμ για να απλωθεί στον κόσμο ολόκληρο.

Για την Ανακαίνωση που φέρνει το Άγιο Πνεύμα, για τις θλίψεις της Χριστιανικής πορείας και προτροπή για ακλόνητη ένωση με τον Κύριό μας..

"Με τη συνείδηση πως διαλεχτήκατε ανάμεσα στους ανθρώπους και οριστήκατε για χάρη τους να ασχολείστε με τα του Θεού, ασκείτε με χαρά και ειλικρινή ευσπλαχνία το ιερατικό έργο του Χριστού, μόνο για να αρέσετε στον Θεό και όχι στον εαυτό σας. Είστε ποιμένες, όχι υπάλληλοι. Μεσολαβητές, όχι επαγγελματίες μεσίτες."

"Στο μεγάλο σχέδιο του Θεού, κάθε λεπτομέρεια είναι σημαντική, ακόμα και η δική σου μαρτυρία και η δική μου, των ταπεινών και των μικρών, ακόμα και η κρυφή μαρτυρία εκείνου που ζει με απλότητα την πίστη του στην καθημερινότητα των σχέσεων στην οικογένεια, στην εργασία, στη φιλία. Υπάρχουν οι άγιοι οι καθημερινοί, οι «κρυφοί» άγιοι, ένα είδος «μέσης τάξης της αγιότητας», όπως έλεγε ένας γάλλος συγγραφέας, αυτή η «μέση τάξη της αγιότητας» στην οποία μπορούμε όλοι να ανήκουμε."

Κυριακή 7 Απριλίου 2013

Κατά την τέλεση της Ευχαριστίας για την ανάληψη των καθηκόντων  του ως Επισκόπου Ρώμης στη Βασιλική του Αγίου Ιωάννου του Λατερανό

Με χαρά τελώ για πρώτη φορά την Ευχαριστία μέσα σ’ αυτή τη Βασιλική του Λατερανού, Καθεδρικό ναό του Επισκόπου Ρώμης. Σας χαιρετώ όλους πολύ στοργικά: τον πολύ αγαπητό Καρδινάλιο τοποτηρητή, τους βοηθούς επισκόπους, τον κλήρο της Επισκοπής, τους διακόνους, τις μοναχές και τους μοναχούς και όλους τους πιστούς λαϊκούς. Τους χαιρετισμούς μου απευθύνω επίσης στον Κύριο Δήμαρχο και στη σύζυγό του, καθώς και σε όλες τις Αρχές. Ας πορευθούμε μαζί μέσα στο φώς του Αναστάντος Κυρίου.

 

Σ’ αυτά τα τρία χωρία βλέπω να υπάρχει κάτι κοινό μεταξύ τους: η κίνηση. Στο πρώτο, η κίνηση είναι το ταξίδι, στο δεύτερο, η κίνηση βρίσκεται στην οικοδόμηση της Εκκλησίας. Στο τρίτο, στο Ευαγγέλιο, η κίνηση βρίσκεται στο κήρυγμα: πηγαίνετε, οικοδομείστε, κηρύξτε.

Πηγαίνετε: ο οίκος του Ιακώβ: «Ω, οίκος του Ιακώβ, έλα, ας βαδίσουμε στο φως του Κυρίου.» Αυτό είναι το πρώτο που είπε ο Θεός στον Αβραάμ. Βάδιζε ενώπιόν μου και να είσαι άψογος. Βάδιζε: η ζωή μας είναι ένα ταξίδι και όταν σταματάμε κάτι δεν πάει καλά. Να βαδίζουμε πάντα, ενώπιον του Κυρίου, στο φως του Κυρίου, να επιζητούμε να ζούμε με αυτόν  τον άψογο τρόπο που ο θεός ζητάει από τον Αβραάμ στην επαγγελία του.

 

Ευχαριστώ τον Κύριο γιατί μπορώ να τελώ αυτή τη Θεία Λειτουργία για τον εγκαινιασμό του λειτουργήματός μου ως διαδόχου του αποστόλου Πέτρου, τη μέρα της εορτής του αγίου Ιωσήφ του μνήστορος της Παρθένου Μαρίας και προστάτη της παγκόσμιας  Εκκλησίας . Πρόκειται για μια σύμπτωση που έχει τη σημασία της, και είναι επίσης η ονομαστική εορτή του σεβαστού προκατόχου μου: είμαστε κοντά του με τις προσευχές μας, γεμάτοι στοργή κι ευγνωμοσύνη.

 

1. Ο Ιησούς εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ. Το πλήθος των μαθητών τον συνοδεύει πανηγυρικά, οι φορεσιές τους είναι στρωμένες κάτω μπροστά του, μιλούν για τα θαύματα που έκανε κι ακούγονται δυνατές φωνές που τον υμνούν: «Ευλογημένος ο βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου. Ειρήνη στον ουρανό και δόξα στον ύψιστο!»(Λκ 19,38).