Βατικανή Βασιλική

                                                  Τέταρτη Κυριακή του Πάσχα, 11 Μαΐου 2014


Πολύ αγαπητοί αδελφοί, αυτά εδώ τα παιδιά μας κι αυτοί εδώ οι αδελφοί μας εκλήθησαν στην τάξη των πρεσβυτέρων. Όπως καλά γνωρίζετε, ο Κύριος Ιησούς είναι ο μόνος αρχιερέας της Καινής Διαθήκης· αλλά στο πρόσωπό του, όλος ο άγιος λαός του Θεού κατέστη επίσης λαός ιερατικός. Ο Κύριος Ιησούς, ωστόσο, θέλησε να επιλέξει μεταξύ όλων των μαθητών του ειδικά μερικούς, οι οποίοι, ασκώντας δημόσια μέσα στην Εκκλησία στο όνομά του το ιερατικό λειτούργημα για χάρη όλων των ανθρώπων, ν’ ακολουθήσουν τη προσωπική δική του αποστολή του διδασκάλου, του ιερέως και του ποιμένος.

 

Ύστερα από ώριμη σκέψη, θα προαγάγουμε αυτούς τους αδελφούς στην τάξη των ιερέων, ώστε αυτοί, στην υπηρεσία του Χριστού διδασκάλου, ιερέως και ποιμένος, να συνεργαστούν στην οικοδομή του σώματος του Χριστού, που είναι η Εκκλησία, σε λαό του Θεού και σε ναό άγιο του Πνεύματος.

 

Θα είναι πράγματι σύμμορφοι με τον Χριστό, τον αιώνιο αρχιερέα, δηλαδή θα καθιερωθούν ως πραγματικοί ιερείς της Καινής Διαθήκης, και με την ιδιότητά τους αυτή, που τους ενώνει μέσα στην ιεροσύνη με τον επίσκοπό τους, θα είναι οι κήρυκες του Ευαγγελίου, οι ιερείς του λαού του Θεού και θα προΐστανται στις πράξεις της λατρείας, ιδιαίτερα κατά την τελετουργία της θυσίας του Κυρίου.

 

Όσο για σας, πολύ αγαπητά παιδιά μας και αδελφοί μας, που θα προαχθείτε στην τάξη των πρεσβυτέρων, σκεφτείτε ότι, ασκώντας το λειτούργημα της αγίας διδαχής, μετέχετε στην αποστολή του Χριστού, μοναδικού διδασκάλου. Χορηγήστε σε όλους αυτό τον Λόγο, που εσείς οι ίδιοι δεχτήκατε με χαρά, από τις μητέρες σας, από τους κατηχητές σας. Διαβάζετε και μελετάτε συνεχώς τον λόγο του Κυρίου, ώστε να πιστεύετε όσα διαβάσατε, να διδάσκετε όσα μάθατε πιστεύοντας, να βιώνετε όσα διδάξατε. Η διδασκαλία σας, που δεν είναι η δική σας, ας είναι λοιπόν η τροφή του λαού του Θεού : δεν είστε εσείς οι κύριοι της διδασκαλίας! Είναι η διδασκαλία του Κυρίου, και οφείλετε να είστε πιστοί στη διδασκαλία του Κυρίου! Η διδασκαλία σας, λοιπόν, ας είναι τροφή για τον λαό του Θεού, το άρωμα της ζωής σας, χαρά και στήριγμα για τους πιστούς του Χριστού, ώστε με τον λόγο και το παράδειγμα να οικοδομείτε τον οίκο του Θεού που είναι η Εκκλησία.




Με τον τρόπο αυτόν θα συνεχίσετε το αγιαστικό έργο του Χριστού. Μέσω του λειτουργήματός σας, η πνευματική θυσία των πιστών προσφέρεται τελεία, επειδή συνδέεται με τη θυσία του Χριστού, ο οποίος, δια των χειρών σας στο όνομα όλης της Εκκλησίας προσφέρεται αναιμάκτως

πάνω στο θυσιαστήριο κατά την τέλεση των αγίων μυστηρίων.

 

Αναγνωρίστε, λοιπόν, αυτό που κάνετε, μιμηθείτε αυτό που ιερουργείτε, ώστε μετέχοντας στο μυστήριο του θανάτου και της ανάστασης του Κυρίου να φέρετε τον θάνατο του Χριστού στα μέλη σας και να βαδίζετε μαζί του σε μια καινούργια ζωή.

 

Με το βάπτισμα, θα προσθέτετε καινούργιους πιστούς στον λαό του Θεού· με το μυστήριο της μετανοίας θα συγχωρείτε τις αμαρτίες στο όνομα του Χριστού και της Εκκλησίας. Και θέλω, στο σημείο αυτό, να σταθώ και να σας ζητήσω, στο όνομα της αγάπης του Ιησού Χριστού : μην  αποκάμετε ποτέ να είστε σπλαχνικοί ! Σας παρακαλώ ! Έχετε εκείνη την ικανότητα συγγνώμης που είχε ο Κύριος, που δεν ήρθε να καταδικάσει, αλλά να συγχωρήσει ! Να έχετε ευσπλαχνία, πολλή ! Κι αν φοβάστε μήπως είστε υπερβολικά «συγχωρητικοί», σκεφτείτε εκείνο τον άγιο ιερέα για τον οποίο σας μίλησα, που πήγαινε μπροστά στο αρτοφόριο και έλεγε : «Κύριε, συγχώρησέ με αν συγχώρησα πάρα πολύ. Αλλά εσύ μου έδωσες το κακό παράδειγμα ! ». Και σας λέω, αληθινά : δοκιμάζω τόσο πόνο όταν βλέπω ανθρώπους που δεν εξομολογούνται πια επειδή τους προσέβαλαν, τους επιτίμησαν. Αισθάνθηκαν πως οι πόρτες της Εκκλησίας κλείνονταν μπροστά τους ! Σας παρακαλώ, μην το κάνετε αυτό : ευσπλαχνία, ευσπλαχνία ! Ο καλός ποιμένας μπαίνει από την πόρτα και η πόρτα της ευσπλαχνίας είναι οι πληγές του Κυρίου : αν δεν μπείτε στο λειτούργημά σας από τις πληγές του Κυρίου, δεν θα είσαστε καλοί ποιμένες.

 

Με το Ευχέλαιο θα φέρνετε την ανακούφιση στους αρρώστους· τηρώντας τις ιεροτελεστίες και υψώνοντας στις διάφορες ώρες της μέρας τη δοξολογική και ικετήρια προσευχή, θα γινόσαστε η φωνή του λαού του Θεού και ολόκληρης της ανθρωπότητας.

 

Με τη συναίσθηση ότι έχετε επιλεγεί μεταξύ των ανθρώπων και ότι σας έχει ανατεθεί να ασχολείσθε με τα θέματα του Θεού για χάρη των ανθρώπων, να ασκείτε μετά χαράς και με ειλικρινή αγάπη το ιερατικό έργο του Χριστού, με μοναδική σας έγνοια να είστε ευχάριστοι στον Θεό και όχι στον εαυτό σας.

 

Και να σκέφτεστε αυτό που έλεγε ο άγιος Αυγουστίνος για τους ποιμένες που επιζητούσαν να αρέσουν στον εαυτό τους, που χρησιμοποιούσαν τα πρόβατα της ποίμνης ως τροφή και ένδυσή τους, για να επωμιστούν το μεγαλείο ενός λειτουργήματος που δεν ήξεραν ότι ανήκε στον Θεό. Τέλος, μετέχοντας στην αποστολή του Χριστού, αρχηγού και ποιμένος, σε υιική κοινωνία με τον επίσκοπό σας, στρατευθείτε να ενώσετε τους πιστούς σε μια μοναδική οικογένεια, για να τους οδηγήσετε στον Θεό μέσω του Χριστού διά του  Αγίου Πνεύματος. Να έχετε πάντα μπροστά στα μάτια σας το παράδειγμα του Καλού Ποιμένος, που δεν ήρθε για να διακονηθεί, αλλά για να διακονήσει, και για να ζητήσει και να σώσει το απολωλός.