Μεγάλος Αδελφός

ΕΠΙΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΙΡΗΝΗ

Κύριοι Πρόεδροι,

Αγιότατε,

Αδελφοί και αδελφές !

 

Με μεγάλη χαρά σας χαιρετώ, και επιθυμώ να σας προσφέρω, σ’ εσάς και στα διακεκριμένα μέλη της συνοδείας σας, την ίδια θερμή υποδοχή που μου επιφυλάξατε κατά το πρόσφατο προσκύνημά μου στους Αγίους Τόπους.

Σας ευχαριστώ εκ βάθους καρδίας γιατί δεχτήκατε την πρόσκλησή μου να έλθετε εδώ για να ζητήσουμε μαζί  από τον Θεό το δώρο της ειρήνης. Ελπίζω ότι αυτή η συνάντηση θα γίνει ένας δρόμος προς αναζήτηση εκείνου που ενώνει, ώστε να υπερβαθεί εκείνο που διαιρεί.

 

Και ευχαριστώ την Αγιότητά σας, σεβαστέ αδελφέ Βαρθολομαίε, γιατί είστε εδώ μαζί μου ώστε να υποδεχθούμε αυτούς τους επιφανείς ξένους μας. Η συμμετοχή σας είναι μεγάλο δώρο, πολύτιμη υποστήριξη και μαρτυρία του δρόμου τον οποίον, ως χριστιανοί, διατρέχουμε προς την πλήρη ενότητα.

Η παρουσία σας, Κύριοι Πρόεδροι, είναι μέγα σημείο αδελφοσύνης, την οποίαν πραγματοποιείτε ως τέκνα του Αβραάμ, και θετική έκφραση εμπιστοσύνης προς τον Θεό, τον Κύριο της ιστορίας, ο οποίος μας κοιτάζει σήμερα ως αδελφούς μεταξύ μας και επιθυμεί να μας οδηγήσει στους δικούς του δρόμους.

          Αυτή η συνάντηση επίκλησης  για την επίτευξη  ειρήνης στους Αγίους Τόπους, στη Μέση Ανατολή και στον κόσμο ολόκληρο, συνοδεύεται από την προσευχή πλήθους ανθρώπων, από διάφορους  πολιτισμούς,πατρίδες, γλώσσες και θρησκείες : αυτοί οι άνθρωποι προσευχήθηκαν γι’ αυτή τη συνάντηση και τώρα είναι ενωμένοι μαζί μας στην ίδια επίκληση. Είναι μια συνάντηση που ανταποκρίνεται στη φλογερή επιθυμία ὀλων εκείνων που επιδιώκουν την ειρήνη και ονειρεύονται έναν κόσμο όπου όλοι οι άνθρωποι να μπορούν να ζουν αδελφικά και όχι ως αντίδικοι ή εχθροί.

Κύριοι Πρόεδροι, ο κόσμος είναι μια κληρονομιά που δεχθήκαμε από τους προγόνους μας, αλλά είναι και ένα δάνειο που οφείλουμε στα παιδιά μας : παιδιά που έχουν κουραστεί και εξαντληθεί από τις συγκρούσεις κι επιθυμούν να φτάσουν στην ανατολή της ειρήνης, παιδιά που μας ζητούν να γκρεμίσουμε τους τοίχους της έχθρας και να διανύσουμε τον δρόμο του διαλόγου και της ειρήνης ώστε να θριαμβεύσει η ειρήνη και η φιλία.

Πάρα πολλοί από αυτά τα παιδιά έπεσαν, αθώα θύματα του πολέμου και της βίας, δεντράκια που ξεριζώθηκαν πάνω στο σφρίγος τους. Καθήκον μας είναι να μην αφήσουμε να πάει χαμένη η θυσία τους. Είθε η μνήμη τους να εμφυσήσει μέσα μας το θάρρος για την επίτευξη της ειρήνης, τη δύναμη να επιμείνουμε πάση θυσία στον διάλογο, την υπομονή να υφάνουμε μέρα με τη μέρα όλο και πιο στέρεο τον ιστό μιας ειρηνικής συνύπαρξης και με αλληλοσεβασμό , προς δόξαν Θεού και για το καλό όλων.  

Για να επιτευχθεί η ειρήνη, απαιτείται θάρρος, πολύ περισσότερο απ’ όσο χρειάζεται για τον πόλεμο. Απαιτείται θάρρος για να πει κανείς ναι στη συνάντηση και όχι στην αντιμετώπιση, ναι στον διάλογο και όχι στη βία, ναι στη διαπραγμάτευση και όχι στις εχθροπραξίες, ναι στο σεβασμό των συμφωνιών και όχι στις προκλήσεις, ναι στην ειλικρίνεια και όχι στη δολιότητα. Για όλα αυτά απαιτείται θάρρος, μεγάλη ψυχική δύναμη.

Η ιστορία μας διδάσκει ότι οι δυνάμεις μας δεν επαρκούν. Πολλές φορές βρεθήκαμε κοντά στην ειρήνη, αλλά ο πονηρός, με διάφορους τρόπους, κατόρθωσε να την εμποδίσει. Γι’ αυτό τον λόγο βρισκόμαστε εδώ, επειδή ξέρουμε και πιστεύουμε πως έχουμε ανάγκη τη βοήθεια του Θεού. Δεν αποποιούμεθα των ευθυνών μας, αλλά επικαλούμαστε τον Θεό ως πράξη υπέρτατης ευθύνης, μπροστά στη συνείδησή μας και μπροστά στους λαούς μας. Ακούσαμε μια κλήση και   οφείλουμε ν’ ανταποκριθούμε : την κλήση να σπάσουμε την ελικοειδή γραμμή του μίσους και της βίας, να την σπάσουμε με μόνο ένα λόγο : «αδελφέ». Αλλά για να προφέρουμε αυτό τον λόγο, οφείλουμε να υψώσουμε το βλέμμα προς τον Ουρανό, και να αναγνωριστούμε μεταξύ μας ως παιδιά ενός και μόνο Πατέρα.

Σ’ Εκείνον απευθύνομαι, εν τω πνεύματι Ιησού Χριστού, επικαλούμενος τη μεσιτεία της Παρθένου Μαρίας, κόρης των Αγίων Τόπων και Μητέρας μας :

           Κύριε Θεέ της ειρήνης, άκουσε την ικεσία μας !

Δοκιμάσαμε τόσες φορές και στη διάρκεια τόσων ετών να λύσουμε τις διαφορές μας με τις δυνάμεις μας όπως και με τα όπλα μας. Τόσες στιγμές εχθρότητας και σκότους. Τόσο αίμα χυμένο, τόσες ζωές σε συντρίμμια, τόσες ελπίδες σαβανωμένες… Αλλά οι δυνάμεις μας ήταν μάταιες. Τώρα, Κύριε, βοήθησέ μας Εσύ! Δώσε μας Εσύ την ειρήνη, μάθε μας Εσύ την ειρήνη, οδήγησέ μας Εσύ προς την ειρήνη. Άνοιγε τα μάτια και τις καρδιές μας και δίνε μας τη δύναμη να λέμε : ‘’ποτέ πια πόλεμος’’. ‘’Με τον πόλεμο όλα καταστρέφονται !’’. Εμφύσησε μέσα μας το θάρρος να επιτελούμε τις συγκεκριμένες πράξεις για την οικοδὀμηση της ειρήνης. Κύριε, Θεέ του Αβραάμ και των Προφητών, Θεέ Αγάπη που μας δημιούργησες και μας κάλεσες να ζήσουμε αδελφικά, δίνε μας τη δύναμη να είμαστε κάθε μέρα εργάτες ειρήνης. Δίνε μας την ικανότητα να κοιτάζουμε με καλοσύνη όλους τους αδελφούς που συναντάμε στο δρόμο μας. Κάνε μας πρόθυμους ν ’ακούμε την κραυγή των συμπολιτών μας που μας ζητούν να μετατρέψουμε τα όπλα μας σε όργανα ειρήνης, τους φόβους μας σε εμπιστοσύνη και τις εντάσεις μας σε συγγνὠμη. Και από την καρδιά κάθε ανθρώπου ας διωχτούν οι λέξεις : διαίρεση, μίσος, πόλεμος ! Κύριε, αφόπλισε τη γλώσσα και τα χέρια, ανανέωσε τις καρδιές και τα πνεύματα, ώστε ο λόγος που μας κάνει να συναντιόμαστε να είναι πάντα «αδελφέ», και ο τρόπος ζωής μας να γίνει : shalom, ειρήνη, σαλάμ ! Αμήν.      

...