Οι επίσκοποι εκλέγονται όχι μόνο για να κατευθύνουν μια οργάνωση, που ονομάζεται η συγκεκριμένη Εκκλησία. Έχουν χρισθεί: έχουν το χρίσμα,  και το Πνεύμα του Κυρίου είναι μαζί τους. Όλοι οι επίσκοποι είναι αμαρτωλοί, ο καθένας τους. Κι όμως είναι χρισμένοι. Όλοι μας θέλουμε να είμαστε κάθε μέρα και περισσότερο άγιοι, και περισσότερο πιστοί σ’ αυτό το χρίσμα. Το πρόσωπο του επισκόπου είναι εκείνο που [συγκροτεί] μια Εκκλησία [ως Εκκλησία], στο όνομα του Ιησού Χριστού, επειδή είναι χρισμένος, όχι επειδή τον ψήφισε η πλειονότητα. Απ’ αυτό ακριβώς το χρίσμα μια συγκεκριμένη Εκκλησία αντλεί τη δύναμή της. Και επειδή οι ιερείς μετέχουν [στην λειτουργική αποστολή του επισκόπου] γι’ αυτό είναι χρισμένοι κι αυτοί .

 

Αντίθετα, είναι αδύνατο όχι μόνο να εξηγήσουμε αλλά και να  καταλάβουμε πώς η Εκκλησία θα μπορούσε να συνεχίζει να υφίσταται απλώς και μόνο με την ανθρώπινη δύναμη. Αυτή η επισκοπή προχωρεί επειδή έχει έναν άγιο λαό, πολλά πράγματα, κι επίσης έναν χρισμένο που την οδηγεί, που την βοηθάει ν’ αυξάνει. Αυτή η ενορία προοδεύει επειδή έχει πολλές οργανώσεις, πολλά πράγματα, αλλά έχει επίσης έναν ιερέα που φέρνει την ενορία να προχωρεί. Εμείς μέσα απ’ την ιστορία γνωρίζουμε, αλλά  μόνο λίγοι – κι όμως πόσοι άγιοι επίσκοποι, πόσοι άγιοι ιερείς έδωσαν τη ζωή τους στην υπηρεσία της επισκοπής, της ενορίας, πόσο πολλοί άνθρωποι έλαβαν τη δύναμη της πίστης, τη δύναμη της αγάπης και της ελπίδας από αυτούς τους ανώνυμους ποιμένες… Δεν ξέρουμε: είναι τόσο πολλοί.

 ‘Αλλά, Πάτερ, διάβασα στην εφημερίδα ότι ένας επίσκοπος έκανε ένα τέτοιο πράγμα, ή ένας ιερέας που έκανε αυτό το πράγμα.’ Α! βέβαια, το διάβασα κι εγώ. Πες μου, όμως: γράφουν οι εφημερίδες για το μεγάλο φιλανθρωπικό έργο που επιτελούν τόσο πολλοί ιερείς σε τόσο πολλές ενορίες στην πόλη και στην ύπαιθρο; Για το μεγάλο έργο που επιτελούν καθοδηγώντας τον λαό τους να προχωρεί; Όχι; Αυτό δεν είναι «νέα». Είναι το ίδιο όπως πάντα: ένα και μόνο δέντρο που πέφτει κάνει περισσότερο θόρυβο από ένα δάσος που μεγαλώνει. Σήμερα, καθώς σκεφτόμαστε τον Δαβίδ, αυτόν τον χρισμένο, θα μας κάνει καλό να σκεφτούμε τους γενναίους, άγιους, καλούς, πιστούς επισκόπους και ιερείς μας, και να προσευχηθούμε γι’ αυτούς. Είμαστε εδώ σήμερα χάρη σ’ αυτούς.