Βατικανή Βασιλική

Τρίτη 24 Δεκεμβρίου 2013

1. «Ο λαός ο πορευόμενος εν σκότει είδε φως μέγα» (Ησ.9, 1).

Αυτή η προφητεία του Ησαΐα δεν παύει ποτέ να μας συγκινεί, ειδικά όταν την ακούμε στη Λειτουργία του Μεσονυκτίου των Χριστουγέννων. Και δεν πρόκειται μόνο για κάτι το συγκινισιακό, το συναισθηματικό· η προφητεία αυτή μας συγκινεί γιατί εκφράζει τη βαθιά πραγματικότητα εκείνου που είμαστε : είμαστε ένας λαός εν πορεία, και γύρω μας - όπως και μέσα μας - υπάρχει σκοτάδι και φως. Και αυτή τη νύχτα, ενώ το πνεύμα του σκότους περιβάλλει τον κόσμο, αναβιώνει το γεγονός που μας μαγεύει πάντα και μας εκπλήσσει : ο λαός εν πορεία βλέπει ένα μεγάλο φως. Ένα φως που μας κάνει να στοχαστούμε πάνω σ’ αυτό το μυστήριο : μυστήριο να βαδίζουμε και να βλέπουμε.

Βαδίζουμε. Αυτό το ρήμα οδηγεί τη σκέψη μας στην πορεία της ιστορίας, σ’ αυτό τον μακρύ δρόμο που είναι η ιστορία της σωτηρίας, αρχίζοντας από τον Αβραάμ, τον πατέρα μας στην πίστη, που ο Κύριος τον κάλεσε μια μέρα να φύγει, ν’ αφήσει τη χώρα του για να πάει στη χώρα που Εκείνος επρόκειτο να του υποδείξει. Από τότε, η ταυτότητά μας ως πιστών είναι η ταυτότητα ανθρώπων εν πορεία προς τη γη της επαγγελίας. Αυτή η ιστορία συνοδεύεται πάντοτε από τον Κύριο ! Αυτός είναι πάντα πιστός στη διαθήκη του και στις υποσχέσεις του. Επειδή είναι πιστός, «ο Θεός είναι φως, δεν υπάρχει σ’ αυτόν καθόλου σκοτάδι» (1 Ιω 1, 5). Αντίθετα, από μέρους του λαού, εναλλάσσονται οι στιγμές του φωτός και του σκότους, πιστότητας και μη πιστότητας, υπακοής και εξέγερσης· στιγμές λαού σε προσκυνηματική πορεία και περιπλανώμενου λαού.

Το ίδιο και στην προσωπική μας πορεία, εναλλάσσονται στιγμές φωτεινές και σκοτεινές, φώτα και σκιές. Αν αγαπάμε τον Θεό και τους αδελφούς μας, βαδίζουμε μέσα στο φως, αλλά αν η καρδιά μας κλείνει, αν η αλαζονεία, το ψέμα, η επιδίωξη του συμφέροντός μας κυριαρχούν μέσα μας, τότε το σκοτάδι κατεβαίνει μέσα μας και γύρω μας. «΄Οποιος μισεί τον αδελφό του - γράφει ο απόστολος Ιωάννης - είναι μέσα στο σκοτάδι : βαδίζει μέσ αστο σκοτάδι, και δεν γνωρίζει που πηγαίνει, γιατί το σκοτάδι τον έχει κάνει τυφλό» ( 1 Ιω 2, 11). Λαός εν πορεία, αλλά λαός προσκυνηματικός που δεν θέλει να είναι περιπλανώμενος λαός.

2. Αυτή τη νύχτα, ένα είδος δέσμης φωτός μεγάλης διαύγειας, απηχεί το άγγελμα του Αποστόλου : «Επεφάνη η χάρις του Θεού η σωτήριος πάσιν ανθρώποις» (Τιτ 2, 11).

Η χάρις που εμφανίστηκε στον κόσμο είναι ο Ιησούς, γεννημένος από την Παρθένο Μαρία, αληθινός άνθρωπος και αληθινός Θεός. Ήρθε μέσα στην ιστορία μας, μοιράστηκε μαζί μας τον δρόμο μας. Ήρθε να μας ελευθερώσει από το σκοτάδι και να μας δώσει το φως. Στο Πρόσωπό Του φάνηκε η χάρις, η ευσπλαχνία, η τρυφερότητα του Πατέρα : ο Ιησούς είναι η αγάπη που σαρκώθηκε. Δεν είναι απλώς ένας δάσκαλος σοφίας, δεν είναι ένα ιδεώδες προς το οποίο τείνουμε και από το οποίο ξέρουμε ότι είμαστε απείρως απομακρυσμένοι, είναι το νόημα της ζωής και της ιστορίας που έστησε τη σκηνή του ανάμεσά μας (εσκήνωσεν εν ημίν).

3. Οι βοσκοί υπήρξαν οι πρώτοι που είδαν αυτή τη ‘‘σκηνή’’, και δέχτηκαν το άγγελμα της γέννησης του Ιησού. Υπήρξαν οι πρώτοι επειδή ήταν από τους τελευταίους, οι περιθωριοποιημένοι. Και υπήρξαν οι πρώτοι επειδή αγρυπνούσαν τη νύχτα, φυλάγοντας τα κοπάδια τους. Είναι νόμος για τον προσκυνητή ν’ αγρυπνεί, κι αυτοί αγρυπνούσαν. Μαζί τους, ας σταθούμε μπροστά στο Παιδίον, ας σταθούμε σιωπηλοί. Μαζί τους ας ευχαριστήσουμε τον Κύριο που μας έδωσε τον Ιησού, και μαζί τους ας αφήσουμε ν’ ανεβεί από τα έγκατα της καρδιάς μας ο ύμνος στην πιστότητά του : Ευλογητός ο Κύριος ο Θεός ο Ύψιστος, που χαμήλωσες για μας. Είσαι απέραντος, κι έγινες μικρός· είσαι πλούσιος, κι έγινες φτωχός· είσαι παντοδύναμος κι έγινες αδύνατος.

Αυτή τη νύχτα, μοιραζόμαστε τη χαρά του Ευαγγελίου : ο Θεός μας αγαπά, τόσο πολύ μας αγαπά ώστε έδωσε τον Υιόν του ως αδελφό μας, ως φως μέσα στο σκοτάδι μας. Ο Κύριος μας ξαναλέει : «Μη φοβάστε» (Λκ 2, 10). Όπως οι άγγελοι είπαν στους βοσκούς : «Μη φοβάστε». Κι εγώ το ξαναλέω σε όλους σας : Μη φοβάστε! Ο Πατέρας μας είναι υπομονετικός, μας αγαπάει, μας δίνει τον Ιησού για να μας οδηγήσει στον δρόμο προς τη γη της επαγγελίας. Αυτός είναι το φως που λάμπει στο σκοτάδι. Αυτός είναι η ευσπλαχνία : ο Πατέρας μας πάντα μας συγχωρεί. Αυτός είναι η ειρήνη μας. Αμήν.

+