Μεγάλος Αδελφός

3η Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας ‘‘Gaudete’’

 

Πλατεία Αγίου Πέτρου

15 Δεκεμβρίου 2013

Ευχαριστώ! Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Καλημέρα!

Σήμερα είναι η τρίτη Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας, που ονομάζεται επίσης Κυριακή Gaudete, δηλαδή Κυριακή της χαράς. Στη διάρκεια της λειτουργίας ηχεί πολλές φορές η πρόσκληση στη χαρά, να χαρούμε, γιατί; Επειδή ο Κύριος εγγύς. Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν. Το χριστιανικό μήνυμα ονομάζεται «ευαγγέλιο», δηλαδή «καλή αγγελία», άγγελμα χαράς για όλο τον λαό· η Εκκλησία δεν είναι καταφύγιο για λυπημένα πρόσωπα, η Εκκλησία είναι το σπίτι της χαράς! Κι αυτοί που είναι λυπημένοι βρίσκουν σ’ αυτήν τη χαρά, βρίσκουν σ’ αυτήν την αληθινή χαρά!

Αλλά η χαρά του Ευαγγελίου δεν είναι μια οποιαδήποτε χαρά. Η αιτία της βρίσκεται στο γεγονός ότι γνωρίζουμε πως ο Θεός μας δέχεται και μας αγαπάει. Όπως μας το θυμίζει σήμερα ο προφήτης Ησαΐας (βλ. 35,1-6α.8α.10), ο Θεός είναι εκείνος που έρχεται να μας σώσει, και φέρνει τη βοήθειά του ιδιαίτερα στις αποπλανημένες καρδιές. Ο ερχομός του ανάμεσά μας ενδυναμώνει, στερεώνει, δίνει θάρρος, κάνει την έρημο και τη χέρσα πεδιάδα, δηλαδή τη ζωή μας όταν είναι άγονη, ν’ αγάλλεται και ν’ ανθίζει. Και πότε η ζωή μας γίνεται άγονη; Όταν είναι χωρίς το ύδωρ του Λόγου του Θεού και του Πνεύματός του της αγάπης. Όσο μεγάλα κι αν είναι τα όριά μας και οι αποπλανήσεις μας, δεν μας επιτρέπεται να είμαστε αδύνατοι και να παραπαίουμε μπροστά στις δυσκολίες και στις αδυναμίες μας. Το αντίθετο, καλούμαστε να δυναμώσουμε τα χέρια μας, να στερεώσουμε τα γόνατά μας, να έχουμε θάρρος και να μη φοβόμαστε, γιατί ο Θεός μας μάς δείχνει πάντα το μέγεθος της ευσπλαχνίας του. Μας δίνει τη δύναμη να προχωρούμε. Είναι πάντα μαζί μας για να μας βοηθάει να πηγαίνουμε μπροστά. Είναι ένας Θεός που μας αγαπά πολύ, μας αγαπά και γι’ αυτό είναι μαζί μας, για να μας βοηθάει, για να μας δυναμώνει και για να προχωρούμε μπροστά. Θάρρος! Ας προχωρούμε πάντα μπροστά! Χάρη στη βοήθειά του μπορούμε πάντα να ξαναρχίζουμε από την αρχή. Πώς; Να ξαναρχίζουμε από την αρχή; Κάποιος μπορεί να μου πει : «Όχι, πάτερ μου, έκανα τόσα λάθη... Είμαι μεγάλος αμαρτωλός, μεγάλη αμαρτωλή, δεν μπορώ να ξαναρχίσω απ’ την αρχή!»

Κάνεις λάθος! Μπορείς να ξαναρχίσεις από την αρχή! Γιατί; Επειδή Εκείνος σε περιμένει, είναι κοντά σου, σ’ αγαπάει, είναι σπλαχνικός, σε συγχωρεί, σου δίνει τη δύναμη να ξαναρχίσεις από την αρχή! Σε όλους! Μπορούμε, λοιπόν, να ξανανοίξουμε τα μάτια, να ξεπεράσουμε τη λύπη και τα δάκρυα και να τονίσουμε ένα πρωτόγνωρο τραγούδι. Κι αυτή η αληθινή χαρά παραμένει και στη δοκιμασία, και στον πόνο, γιατί δεν είναι μια χαρά επιφανειακή, αλλά κατεβαίνει στις βαθύτερες περιοχές του ανθρώπου που αναθέτει τον εαυτό του στον Θεό κι έχει εμπιστοσύνη σ’ Αυτόν.

Η χριστιανική χαρά, όπως και η ελπίδα, στηρίζεται στην πιστότητα του Θεού, στη βεβαιότητα ότι Αυτός κρατάει πάντα τις υποσχέσεις του. Ο προφήτης Ησαΐας προτρέπει αυτούς που έχασαν τον δρόμο και είναι αποθαρρυμένοι να εμπιστευθούν την πιστότητα του Κυρίου, γιατί η σωτηρία δεν θ’ αργήσει να εισβάλει στη ζωή τους. Όσοι συνάντησαν τον Ιησού στη ζωή τους, έχουν την εμπειρία στην καρδιά τους μιας ειρήνης και μιας χαράς που τίποτα και κανένας δεν θα μπορέσει να τους τη στερήσει. Η χαρά μας είναι ο Ιησούς Χριστός, η πιστή του αγάπη είναι ανεξάντλητη! Κατά συνέπεια, όταν ένας χριστιανός λυπάται, αυτό σημαίνει ότι έχει απομακρυνθεί από τον Ιησού. Δεν πρέπει, λοιπόν, να τον αφήνουμε μόνο! Πρέπει να προσευχόμαστε γι’ αυτόν, και να τον κάνουμε να αισθανθεί τη ζεστασιά της κοινότητας.

Ας μας βοηθήσει η Παρθένος Μαρία να βιαστούμε στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ, για να συναντήσουμε το παιδί που γεννήθηκε για μας, για τη σωτηρία και τη χαρά όλων των ανθρώπων. Ο άγγελος της είπε : «Χαίρε, κεχαριτωμένη : ο Κύριος μετά σου»(Λκ 1, 28). Ας μας βοηθήσει να ζήσουμε τη χαρά του Ευαγγελίου οικογενειακά, στην εργασία μας, στην ενορία μας και σε κάθε περιβάλλον. Μια χαρά βαθιά, καμωμένη από θαυμασμό και τρυφερότητα. Αυτήν που νιώθει μια μητέρα όταν κοιτάζει το νεογέννητο παιδί της κι αισθάνεται πως είναι δώρο Θεού, ένα θαύμα για το οποίο δεν μπορεί παρά να ευχαριστεί!

+