Μεγάλος Αδελφός

Τελετή της άμωμης σύλληψης της Μακαρίας Παρθένου Μαρίας

 

ΤΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΑΜΩΜΗΣ ΣΥΛΛΗΨΗΣ

ΤΗΣ ΜΑΚΑΡΙΑΣ ΠΑΡΘΈΝΟΥ ΜΑΡΙΑΣ

Πλατεία Αγίου Πέτρου

Δεύτερη Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας, 8 Δεκεμβρίου 2013

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Καλημέρα,

Αυτή η δεύτερη Κυριακή της προ των Χριστουγέννων νηστείας συμπίπτει με τη γιορτή της Άμωμης Σύλληψης της Μαρίας, το βλέμμα μας, λοιπόν, ελκύεται από την ωραιότητα της Μητέρας του Ιησού, της Μητέρας μας! Με μεγάλη χαρά η Εκκλησία μας την θαυμάζει «κεχαριτωμένη» (Λκ 1, 28), και, αρχίζοντας μ’ αυτή τη λέξη, τη χαιρετούμε όλοι μαζί : «κεχαριτωμένη». Ας πούμε τρείς φορές : « Κεχαριτωμένη!» Όλοι :»Κεχαριτωμένη! Κεχαριτωμένη! Κεχαριτωμένη!» Έτσι, ο Θεός έριξε το βλέμμα του σ’ αυτήν ήδη από την πρώτη στιγμή που συνέλαβε το σχέδιό του της αγάπης. Την είδε ωραία, γεμάτη χάρη. Είναι ωραία, η Μητέρα μας! Η Μαρία μας στηρίζει στην πορεία μας προς τα Χριστούγεννα, γιατί μας διδάσκει να ζούμε αυτή την περίοδο της προ των Χριστουγέννων νηστείας μέσα στην προσδοκία του Κυρίου. Γιατί ο χρόνος της προ των Χριστουγέννων νηστείας είναι μια προσδοκία του Κυρίου, που θα έρθει να μας επισκεφθεί όλους εορτάσιμα, αλλά και καθέναν, μέσα στην καρδιά μας. Ο Κύριος έρχεται! Ας τον περιμένουμε!

Το Ευαγγέλιο του Λουκά μας παρουσιάζει τη Μαρία, ένα νεαρό κορίτσι από τη Ναζαρέτ, μικρή περιοχή της Γαλιλαίας, στην περιφέρεια της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας, και επίσης στην περιφέρεια του Ισραήλ. Ένα μικρό χωριό. Κι εντούτοις πάνω της, πάνω σ’ αυτό το νεαρό κορίτσι αυτού του μικρού μακρινού χωριού έπεσε το βλέμμα του Κυρίου, που τη διάλεξε να είναι η μητέρα του Υιού του. Με την προοπτική αυτής της μητρότητας, η Μαρία διαφυλάχθηκε από την προπατορική αμαρτία, δηλαδή απ’ αυτή τη ρήξη της επικοινωνίας με τον Θεό, με τους άλλους και με τη δημιουργία που πληγώνει σε βάθος το ανθρώπινο ον. Αλλά αυτή η ρήξη θεραπεύτηκε προκαταβολικά στο πρόσωπο της Μητέρας Εκείνου που ήρθε να μας ελευθερώσει από τη δουλεία στην αμαρτία. Η Άμωμος ενεγράφη στο σχέδιο του Θεού· είναι ο καρπός της αγάπης του Θεού που σώζει τον κόσμο.

Και η Παρθένος δεν απομακρύνθηκε ποτέ από την αγάπη αυτή : όλη της η ζωή, όλη της η ύπαρξη είναι ένα «ναι» σ’ αυτή την αγάπη, είναι ένα «ναι» στον Θεό. Αλλά αυτό ασφαλώς δεν ήταν εύκολο γι’ αυτήν! Όταν ο Άγγελος την προσφωνεί «κεχαριτωμένη» (Λκ 1, 28), «ταράχθηκε» απ’ αυτό, επειδή, μέσα στην ταπεινοσύνη της, αισθάνεται σαν να μην είναι τίποτα μπροστά στον Θεό. Ο Άγγελος την ενισχύει : «Μη φοβάσαι, Μαρία· γιατί βρήκες χάρη από τον Θεό. Θα συλλάβεις στα σπλάχνα σου... ένα γιο, και θα του δώσεις το όνομα Ιησούς» (στ,30). Αυτό το άγγελμα την αναστατώνει ακόμα περισσότερο, κυρίως επειδή δεν ήταν ακόμη παντρεμένη με τον Ιωσήφ· αλλά ο Άγγελος προσθέτει : «Το Άγιο Πνεύμα θα έρθει πάνω σου... γι’ αυτό και το άγιο ον που θα γεννηθεί θα ονομαστεί Υιός του Θεού» (στ.35). Η Μαρία ακούει, υπακούει εσωτερικά και απαντάει : «Είμαι η δούλη Κυρίου· ας γίνει σ’ εμένα σύμφωνα με τον λόγο σου!» (στ.38).

Το μυστήριο αυτής της νεαρής κοπέλας από τη Ναζαρέτ, που βρίσκεται μέσα στην καρδιά του Θεού δεν μας είναι ξένο. Δεν βρίσκεται εκείνη εκεί κι εμείς εδώ. Όχι, συνδεόμαστε. Πράγματι, ο Θεός εναποθέτει το βλέμμα της αγάπης του πάνω σε κάθε άνθρωπο! Με το όνομα και το επώνυμό του. Το βλέμμα της αγάπης του είναι πάνω στον καθένα μας. Ο απόστολος Παύλος βεβαιώνει ότι ο Θεός «μας εξέλεξε για εκείνον, πριν από τη θεμελίωση του κόσμου, για να είμαστε άγιοι και άμωμοι» (Εφ. 1, 4). Κι εμείς επίσης, από πάντα, είμαστε εκλεγμένοι από τον Θεό για να ζούμε ζωή αγία, ελευθερωμένη από την αμαρτία. Είναι ένα σχέδιο αγάπης που ο θεός ανανεώνει κάθε φορά που Τον πλησιάζουμε, ειδικά με τα μυστήρια.

Αυτή τη γιορτή, θαυμάζοντας την ωραία, Άμωμη Μητέρα μας, αναγνωρίζουμε ταυτόχρονα και τον πιο αληθινό προορισμό μας, την πιο βαθιά μας κλήση : να είμαστε αγαπημένοι από την αγάπη του Θεού, να μας μεταμορφώνει η ομορφιά του Θεού. Ας κοιτάμε τη Μητέρα μας κι ας την αφήνουμε να μας κοιτάζει, επειδή είναι η Μητέρα μας κι επειδή μας αγαπά τόσο πολύ. Ας την αφήνουμε να μας κοιτάζει, για να μάθουμε να είμαστε πιο ταπεινοί, και επίσης πιο θαρραλέοι ώστε ν’ ακολουθούμε τον Λόγο του Θεού, να δεχόμαστε τον Υιό του τον Ιησού που μας αγκαλιάζει τρυφερά και, φιλώντας μας, μας δίνει τη ζωή, την ελπίδα και την ειρήνη.