Γενική Ακρόαση, 1ης Μαίου 2013   

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, Καλημέρα,

Σήμερα, πρώτη του Μάη, γιορτάζουμε τον άγιο Ιωσήφ εργάτη και αρχίζουμε τον μήνα που είναι παραδοσιακά αφιερωμένος στην Παρθένο. Έτσι, στη διάρκεια της συνάντησής μας, θα ήθελα να σταθώ σ’ αυτές τις δύο τόσο σημαντικές μορφές στη ζωή του Ιησού, της Εκκλησίας και της ζωής μας, μέσα από δύο σύντομες σκέψεις: η πρώτη πάνω στην εργασία, η δεύτερη πάνω στη μελέτη του Ιησού.

 1. Στο Ευαγγέλιο του Ματθαίου, σε μια από τις στιγμές όπου ο Ιησούς επιστρέφει στην πατρίδα του, τη  Ναζαρέτ, και μιλάει στη συναγωγή, τονίζεται ο θαυμασμός των χωρικών μπροστά στη σοφία του, και το ερώτημα που θέτουν μεταξύ τους: «Αυτός δεν είναι ο γιος του ξυλουργού;»(13,55). Ο Ιησούς μπαίνει στην ιστορία μας, έρχεται ανάμεσά μας, με τη γέννησή του από τη Μαρία με την ενέργεια του Θεού, αλλά μέσα από την παρουσία του αγίου Ιωσήφ, του νόμιμου πατέρα που τον προσέχει και του μαθαίνει την τέχνη του. Ο Ιησούς γεννιέται και ζει μέσα σε μια οικογένεια, στην αγία Οικογένεια, μαθαίνοντας από τον Ιωσήφ το επάγγελμα του ξυλουργού, στο εργαστήρι της Ναζαρέτ, μαθαίνοντας  να μοιράζεται μαζί του την επιμέλεια, την κούραση, την ικανοποίηση και επίσης τις καθημερινές  δυσκολίες.

Αυτό μας θυμίζει την αξιοπρέπεια και τη σπουδαιότητα της εργασίας. Το βιβλίο της Γένεσης αναφέρει ότι ο Θεός δημιούργησε τον άνδρα και τη γυναίκα και τους εμπιστεύτηκε το έργο να γεμίσουν τη γη και να την εξουσιάσουν, πράγμα που δεν σημαίνει να την εκμεταλλευονται, αλλά να την καλλιεργούν και να την συντηρούν , φροντίζοντάς την με την εργασία τους (πρβλ Γεν 1,28. 2,15). Η εργασία αποτελεί μέρος του σχεδίου της αγάπης του Θεού. Έχουμε κληθεί να καλλιεργούμε και να προστατεύουμε όλα τα  αγαθά της κτίσεως και, με τον τρόπο αυτόν, μετέχουμε στο έργο της δημιουργίας! Η εργασία είναι ένα θεμελιακό στοιχείο για την αξιοπρέπεια ενός προσώπου. Η εργασία, για να χρησιμοποιήσω μια εικόνα, μας δίνει το χρίσμα της αξιοπρέπειας, μας γεμίζει αξιοπρέπεια. Μας κάνει παρόμοιους με τον Θεό, που εργάστηκε και εργάζεται, που πάντα ενεργεί(πρβλ Ιω 5, 17). Δίνει τη δυνατότητα να κερδίζει κανείς τα προς το ζην, να συντηρεί την οικογένειά του, να συμβάλλει στην αύξηση του έθνους του. Και, στο σημείο αυτό, σκέπτομαι τις δυσκολίες που  σε διάφορες χώρες, συναντά σήμερα ο κόσμος της εργασίας και της επιχείρησης. Σκέπτομαι εκείνους, κι όχι μόνο τους νέους, που βρίσκονται στην ανεργία, συχνά εξαιτίας μιας αντίληψης  καθαρά οικονομικής της κοινωνίας, που αναζητεί το εγωιστικό κέρδος, χωρίς να λαμβάνει υπ’ όψιν παραμέτρους της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Επιθυμώ να  απευθύνω προς όλους πρόσκληση στην αλληλεγγύη, και  προς τους υπεύθυνους των δημοσίων θεμάτων ενθάρρυνση για να προσπαθήσουν με όλη τους τη δύναμη να δώσουν νέα ώθηση στην απασχόληση. Αυτό σημαίνει να ενδιαφερθούν για την αξιοπρέπεια του ανθρώπου. Αλλά προπάντων θα ήθελα να πω να μη χάνουμε την ελπίδα. Ο άγιος Ιωσήφ πέρασε κι αυτός από δύσκολες στιγμές, αλλά δεν έχασε ποτέ την εμπιστοσύνη του και μπόρεσε να τις υπερβεί, με τη βεβαιότητα ότι ο Θεός δεν μας εγκαταλείπει. Και θα ήθελα ν’ απευθυνθώ και σ’ εσάς τους νέους και τις νέες: επιδοθείτε στο καθημερινό σας χρέος, στη μελέτη, στη δουλειά, στις φιλικές σας σχέσεις, στη βοήθεια προς τους άλλους. Το μέλλον σας εξαρτάται και από τον τρόπο που θα μπορέσετε να ζήσετε αυτά τα πολύτιμα χρόνια της ζωής. Μη φοβάστε τις δεσμεύσεις, τις θυσίες, και μην βλέπετε το μέλλον με φόβο. Κρατείστε ζωντανή την ελπίδα: υπάρχει πάντα ένα φως στον ορίζοντα.

Προσθέτω μια λέξη ακόμα πάνω σε μια άλλη ιδιαίτερη εργασιακή κατάσταση που με απασχολεί: μιλώ για εκείνο που θα μπορούσε κανείς να ονομάσει «εργασία σκλάβου», τη δουλειά που κάνει κάποιον δούλο. Πόσοι άνθρωποι στον κόσμο δεν είναι θύματα αυτού του τύπου δουλείας, όπου ο άνθρωπος είναι στην υπηρεσία της δουλειάς, ενώ θα έπρεπε η δουλειά να προσφέρει υπηρεσία στους ανθρώπους για να έχουν μια αξιοπρέπεια. Ζητώ από τους πιστούς αδελφούς και αδελφές και από όλους τους καλής θελήσεως ανθρώπους μια σταθερή  επιλογή ενάντια στην εμπορία ( στο άρμεγμα) των ανθρώπων, όπου εμφανίζεται επίσης και η «εργασία σκλάβου».

2. Και τώρα η δεύτερη σκέψη: ο Ιωσήφ και η Μαρία, μέσα στη σιωπή της καθημερινής απασχόλησης, δεν έχουν παρά ένα μόνο κέντρο της προσοχής τους: τον Ιησού. Συνοδεύουν και προστατεύουν, με επιμέλεια και τρυφερότητα, το μεγάλωμα του Υιού του Θεού που έγινε άνθρωπος για μας, με τη σκέψη τους σε όλα όσα συμβαίνουν. Στα Ευαγγέλια, ο ευαγγελιστής Λουκάς τονίζει δυο φορές τη στάση της Μαρίας, που είναι στάση και του Ιωσήφ: «κρατούσε όλα αυτά τα γεγονότα στην καρδιά της και τα σκεφτόταν συνεχώς» (2, 19.51). Για να ακούμε τον Κύριο, πρέπει να μάθουμε  να τον μελετάμε, ν’ αντιλαμβανόμαστε τη διαρκή παρουσία του στη ζωή μας. Πρέπει να σταματάμε για να διαλεγόμαστε  μαζί Του, να του κάνουμε θέση με την προσευχή. Καθένας μας, κι εσείς οι νέοι κι οι νέες, που είστε τόσο πολλοί σήμερα το πρωί, θα ‘πρεπε ν’ αναρωτηθούμε: ποια θέση αφήνω για τον Κύριο; Σταματώ για να μιλήσω μαζί Του; Από τα μικρά μας χρόνια, οι γονείς μας μάς συνήθιζαν ν’ αρχίζουμε και να τελειώνουμε τη μέρα με προσευχή, για να μας μάθουν να νιώθουμε τη φιλία και την αγάπη του Θεού να μας συνοδεύουν. Ας θυμόμαστε περισσότερο τον Κύριο στη διάρκεια της κάθε μέρας μας!

Αυτό τον μήνα, τον Μάιο, θα ήθελα να υπενθυμίσω τη σπουδαιότητα και την ομορφιά της προσευχής με το Ροζάριο. Επαναλαμβάνοντας το Χαίρε Μαρία, οδηγούμαστε στη μελέτη των μυστηρίων του Ιησού, κι επομένως στο στοχασμό πάνω στις κεντρικές στιγμές της ζωής του, αφού, όπως για τη Μαρία και για τον Ιωσήφ, Αυτός είναι στο κέντρο των σκέψεων, των φροντίδων και των πράξεών μας. Θα ήταν ωραίο αν, αυτό τον μήνα Μάιο, λέγαμε μαζί οικογενειακά, με τους φίλους μας, στην ενορία, τις προσευχές με το Ροζάριο ή κάποια προσευχή στον Ιησού και στην Παρθένο Μαρία!  Η κοινή προσευχή είναι μια πολύτιμη στιγμή που στερεώνει ακόμα περισσότερο την οικογενειακή ζωή ή τη φιλία! Ας μάθουμε να προσευχόμαστε περισσότερο οικογενειακά και ως οικογένεια!

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, ας ζητήσουμε από τον άγιο Ιωσήφ και από την Παρθένο Μαρία να μας μάθουν να είμαστε πιστοί στις καθημερινές δεσμεύσεις μας, να ζούμε την πίστη μας μέσα στις πράξεις της κάθε μέρας και ν’ αφήνουμε περισσότερη θέση στον Κύριο μέσα στη ζωή μας, να στεκόμαστε για να θεωρήσουμε το πρόσωπό του. Ευχαριστώ.

 ___________________________________________________________________      

  Καλώς  ήρθατε αγαπητοί προσκυνητές από το Βέλγιο και τη Γαλλία. Απευθύνω ιδιαίτερο χαιρετισμό στους προσκυνητές από την Αρχιεπισκοπή του Παρισιού και από τις διάφορες ενορίες, όπως και στους νέους! Σας καλώ όλους να μάθετε να προσεύχεστε οικογενειακά και ως οικογένεια! Όσο για σας, αγαπητοί νέοι, ο καθένας ας βάζει όλο τον εαυτό του στα καθημερινά του καθήκοντα, στις σπουδές του, στην εργασία του, στις φιλίες του και στη ζωή της αλληλεγγύης. Καλή προσκυνηματική πορεία σε όλους!

+