1. Ο Ιησούς εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ. Το πλήθος των μαθητών τον συνοδεύει πανηγυρικά, οι φορεσιές τους είναι στρωμένες κάτω μπροστά του, μιλούν για τα θαύματα που έκανε κι ακούγονται δυνατές φωνές που τον υμνούν: «Ευλογημένος ο βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου. Ειρήνη στον ουρανό και δόξα στον ύψιστο!»(Λκ 19,38). 

Πλήθη, γιορτάζοντας , υμνούν, ο ένας στον άλλον εύχεται, ειρήνη: χαρά γεμίζει τα πάντα. Ο Ιησούς ξύπνησε μεγάλες ελπίδες, ειδικά στις καρδιές των απλών, των ταπεινών, των φτωχών, των απολησμονημένων, εκείνων που δεν μετράνε στα μάτια του κόσμου. Αυτός καταλαβαίνει πόσο υποφέρουν οι άνθρωποι, έχει δείξει το πρόσωπο της αγάπης του Θεού, έχει σκύψει κάτω για να γιατρέψει σώμα και ψυχή. Τώρα εισέρχεται στην Αγία Πόλη!

 

Είναι μια ωραία σκηνή, γεμάτη φως, χαρά, γιορτάσι.

 

Στην αρχή της Λειτουργίας, τα επαναλάβαμε όλα αυτά. Κυματίσαμε τα κλαδιά των φοινίκων μας, τα κλαδιά μας από τα λιόδεντρα, ψάλλαμε «Ευλογημένος ο Βασιλιάς που έρχεται στο όνομα του Κυρίου» (Αντίφωνο). Καλωσορίσαμε κι εμείς τον Ιησού, του εκφράσαμε κι εμείς τη χαρά μας καθώς τον συνοδεύαμε, γνωρίζοντας ότι είναι κοντά μας, παρών μέσα μας κι ανάμεσά μας ως φίλος, αδελφός και Βασιλιάς: δηλαδή ένας ακτινοβόλος φάρος για τη ζωή μας. Και τώρα η πρώτη λέξη που έρχεται στη σκέψη μου είναι «χαρά!» Ας μην είμαστε άνθρωποι της λύπης: ένας χριστιανός  δεν μπορεί ποτέ να είναι λυπημένος! Μην παραδοθείτε ποτέ στην αποθάρρυνση! Η χαρά η δική μας δεν προέρχεται από τα πολλά μας υπάρχοντα, αλλά από το γεγονός ότι συναντήσαμε ένα Πρόσωπο: τον Ιησού, από τη γνώση ότι μαζί του δεν είμαστε ποτέ μόνοι, ακόμα και σε δύσκολες στιγμές, ακόμα κι όταν στο ταξίδι της ζωής μας αντιμετωπίζουμε προβλήματα και εμπόδια που μοιάζουν ανυπέρβλητα, και τέτοια υπάρχουν τόσο πολλά! Συνοδεύουμε, ακολουθούμε τον Ιησού, αλλά πάνω απ’ όλα ξέρουμε ότι αυτός μας συνοδεύει και μας σηκώνει πάνω στους ώμους του. Αυτή είναι η χαρά μας, αυτή είναι η ελπίδα που πρέπει να φέρουμε σ’ αυτό τον κόσμο που είναι δικός μας. Ας φέρουμε τη χαρά της πίστης στον καθένα!

 

2. Αλλά πρέπει να ρωτήσουμε: γιατί ο Ιησούς εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα;  Ή καλύτερα: πώς εισέρχεται ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα; Τα πλήθη τον προσφωνούν Βασιλιά. Κι αυτός δεν το αρνείται, δεν τους λέει να σωπάσουν (Λκ 19, 39-40). Αλλά τι είδους Βασιλιάς είναι ο Ιησούς; Ας του ρίξουμε μια ματιά: είναι πάνω σ’ ένα γαϊδούρι. Δεν τον συνοδεύουν αυλικοί, δεν έχει γύρω του ένα στράτευμα ως σύμβολο ισχύος. Τον υποδέχονται ταπεινοί άνθρωποι, απλός κόσμος. Ο Ιησούς εισέρχεται στην Αγία Πόλη όχι για να δεχτεί τιμές που προβλέπονται για τους επίγειους βασιλιάδες, για τους ισχυρούς, για τους δυνάστες. Εισέρχεται για να μαστιγωθεί, να βριστεί και να χλευαστεί, όπως το προείπε ο Ησαϊας  στο Πρώτο Ανάγνωσμα (Ησ 50,6). Εισέρχεται για να δεχτεί αγκάθινο στεφάνι, καλάμι, μανδύα πορφυρό: η βασιλεία του γίνεται αντικείμενο χλεύης. Εισέρχεται για ν’ ανεβεί στον Γολγοθά, σηκώνοντας το φορτίο του από ξύλο. Κι αυτό μας φέρνει στη δεύτερη λέξη: Σταυρός. Ο Ιησούς εισέρχεται στην Ιερουσαλήμ για να πεθάνει πάνω στον Σταυρό. Και εδώ είναι που η βασιλεία του ακτινοβολεί με τον τρόπο του Θεού: ο βασιλικός του θρόνος είναι το ξύλο του Σταυρού! Σκέπτομαι αυτό που είπε ο Βενέδικτος 16ος στους καρδινάλιους: «Είστε πρίγκιπες αλλά ενός Σταυρωμένου Βασιλιά»… Ο Ιησούς λέει: «Είμαι Βασιλιάς». Αλλά η δύναμή του είναι η δύναμη του Θεού που αντιτίθεται στο κακό που υπάρχει στον κόσμο και στην αμαρτία που παραμορφώνει το πρόσωπο του ανθρώπου. Ο Ιησούς παίρνει πάνω του το κακό, τον ρύπο, την αμαρτία του κόσμου, μαζί και τη δική μας αμαρτία, και τα καθαρίζει, τα καθαρίζει με το αίμα του, με το έλεος και την αγάπη του Θεού.

 

Ας κοιτάξουμε γύρω μας: πόσες πληγές έχει επιφέρει το κακό πάνω στην ανθρωπότητα! Πολέμους, βία, οικονομικές διαμάχες που έχουν αντίκτυπο στους πιο αδύναμους, απληστία για χρήμα, που κανείς δεν μπορεί να πάρει μαζί του, η γιαγιά μου θα έλεγε, κανένα σάβανο δεν έχει τσέπες! Απληστία για χρήμα, δύναμη, διαφθορά, διαιρέσεις, εγκλήματα κατά της ανθρώπινης ζωής και κατά της δημιουργίας! Αγαπητοί φίλοι, όλοι μπορούμε να νικήσουμε το κακό που υπάρχει μέσα μας και στον κόσμο: με τον Χριστό, με τη δύναμη του καλού! Νιώθουμε αδύνατοι, ακατάλληλοι, ανίσχυροι; Αλλά ο Θεός δεν ζητάει ισχυρά μέσα: με τον Σταυρό νίκησε το κακό! Δεν πρέπει να πιστεύουμε τον Πονηρό όταν μας λέει: δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα για να αντιδράσετε στη βία, στη διαφθορά, στην αδικία, στις αμαρτίες σας! Δεν πρέπει ποτέ να φτάσουμε στο σημείο να εξοικειωθούμε με το κακό!... Και δεν πρέπει να μας φοβίζει η θυσία. Σκεφτείτε μια μητέρα ή έναν πατέρα: τι θυσίες κάνουν! Αλλά γιατί; Για την αγάπη! Και πώς σηκώνουν αυτές τις θυσίες; Με χαρά, επειδή τις κάνουν  γι’ αυτούς που αγαπούν. Ο Σταυρός του Χριστού που τον αγκαλιάζουμε με αγάπη δεν οδηγεί στη λύπη, αλλά στη χαρά!

 

3. Σήμερα σ’ αυτήν εδώ την Πλατεία, βρίσκονται πολλοί νέοι: για 28 χρόνια, η Κυριακή των Βαϊων υπήρξε η Παγκόσμια Ημέρα των Νέων! Αυτή είναι η τρίτη λέξη μας: νεότητα!  Αγαπητά νιάτα, σας σκέφτομαι να γιορτάζετε γύρω από τον Ιησού, να κυματίζετε τα λιόκλαδά σας. Σας σκέφτομαι να φωνάζετε δυνατά το όνομά του και να εκφράζετε τη χαρά σας από το γεγονός ότι βρίσκεστε μαζί του! Έχετε ένα σημαντικό μέρος στον εορτασμό της πίστης! Μας φέρνετε τη χαρά της πίστης και μας λέτε πως πρέπει να ζούμε την πίστη με νεανική καρδιά, πάντα, ακόμα και στα εβδομήντα ή στα ογδόντα! Μια νεανική καρδιά! Με τον Χριστό, η καρδιά ποτέ δεν γερνάει! Όλοι μας, ωστόσο, όλοι σας ξέρετε πολύ καλά πως ο Βασιλιάς τον οποίο ακολουθούμε και που μας συνοδεύει είναι πολύ ειδικός: είναι ένας Βασιλιάς που αγαπάει ακόμα και ως τον Σταυρό και που μας διδάσκει να υπηρετούμε και ν΄ αγαπάμε. Και δεν ντρέπεστε για τον Σταυρό του! Αντίθετα, τον αγκαλιάζετε γιατί έχετε καταλάβει ότι προσφέροντας τον εαυτό μας τότε ακριβώς έχουμε αληθινή χαρά και ότι ο Θεός υπερνίκησε το κακό μέσω της αγάπης. Κουβαλάτε τον Σταυρό του προσκυνητή μέσα απ’ όλες τις Ηπείρους, κατά μήκος των αυτοκινητοδρόμων του κόσμου! Τον σηκώνετε απαντώντας στο κάλεσμα του Ιησού: «Πορευθέντες, μαθητεύσατε πάντα τα έθνη» (Μτ 28,19), που είναι το θέμα της Παγκόσμιας Ημέρας Νεότητας αυτό τον χρόνο. Σηκώνετε τον Σταυρό για να πείτε στον καθένα πως πάνω στον Σταυρό ο Ιησούς γκρέμισε το μεσότοιχο της έχθρας που διαιρεί τους ανθρώπους και τα έθνη, και έφερε συμφιλίωση και ειρήνη.

 

Αγαπητοί φίλοι, κι εγώ μαζί σας ξεκινώ ένα ταξίδι, από σήμερα, στα ίχνη των Ευλογημένων Ιωάννη Παύλου 2ου και Βενέδικτου 16ου. Πλησιάζουμε ήδη στο δεύτερο στάδιο αυτού του μεγάλου προσκυνήματος του Σταυρού του Χριστού. Περιμένω με χαρά να έρθει ο προσεχής Ιούλιος στο Ρίο ντε Τζανέιρο! Θα σας δω σ’ αυτή τη μεγάλη πόλη στη Βραζιλία! Ετοιμαστείτε καλά – ετοιμαστείτε προπάντων πνευματικά – στις κοινότητές σας, ώστε η σύναξή μας στο Ρίο να είναι σημείο πίστης για ολόκληρο τον κόσμο. Οι νέοι πρέπει να πουν στον κόσμο πως είναι καλό ν’ ακολουθεί κανείς τον Ιησού, πως είναι καλό ν’ αγαπάει κανείς τον Ιησού και πως είναι καλό να βγαίνει κανείς έξω to the preferies του κόσμου και ν’ ακολουθεί τον Ιησού! Τρείς λέξεις: Χαρά, Σταυρός και Νιάτα.

 

Ας επικαλεστούμε τις πρεσβείες της Παρθένου Μαρίας. Αυτή μας διδάσκει τη χαρά της συνάντησης με τον Χριστό, την αγάπη με την οποία πρέπει ν’ ατενίζουμε τη βάση του Σταυρού, τον ενθουσιασμό της νεανικής καρδιάς με τον οποίο πρέπει να τον ακολουθήσουμε στη διάρκεια αυτής της Μεγάλης Εβδομάδος και μέσα απ’ όλη τη ζωή μας. Αμήν.                     

 +