Μεγάλος Αδελφός

«ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ...»

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, καλημέρα.

Το Ευαγγέλιο αυτής της Κυριακής "ανοίγει" με τη σκηνή του Ιησού να προσεύχεται μόνος, σε ξεχωριστό μέρος. Όταν τελείωσε, οι μαθητές του ζητούν:

- Κύριε, δίδαξε μας πώς να προσευχόμαστε.

Και Αυτός τους απαντάει:

- Όταν προσεύχεστε, να λέτε: Πατέρα...

Αυτή η λέξη είναι το μυστικό της προσευχής του Ιησού. Είναι το κλειδί που ο ίδιος μας προσφέρει έτσι ώστε να μπορούμε και εμείς να εισχωρήσουμε σε αυτή τη σχέση έμπιστου διαλόγου με τον Πατέρα που μας συνοδεύει και μας κρατάει στη ζωή Του.   

Στο όνομα «Πατέρα μας», ο Ιησούς συνδέει δύο αιτήματα: «Ἁγιασθήτω τό ὄνομα Σου, ἐλθέτω ἡ βασιλεία Σου». Η προσευχή του Ιησού, και επομένως, μία Χριστιανική προσευχή, γίνεται πριν από όλα για να δώσει χώρο στο Θεό, επιτρέποντας Του να εκδηλώσει την αγιότητα Του σε εμάς και επιτρέποντας την προέλαση της βασιλείας Του μέσα από την πιθανότητα άσκησης της Πατρικής Αγάπης Του στις ζωές μας.

Άλλα τρία αιτήματα συμπληρώνουν αυτή την προσευχή που ο Ιησούς μάς διδάσκει, με το «Πατέρας μας». Είναι τρία αιτήματα που εκφράζουν τις θεμελιώδεις ανάγκες μας: άρτος, συγχώρεση και βοήθεια στον πειρασμό. Κανείς δεν μπορεί να ζήσει δίχως ψωμί, κανείς δεν μπορεί να ζήσει δίχως συγχώρεση, και κανείς δεν μπορεί να ζήσει δίχως τη βοήθεια του Θεού στον πειρασμό.

i. Ο άρτος που ο Ιησούς μας βάζει να ζητήσουμε είναι εκείνος που είναι αναγκαίος, όχι κάποιος περίσσιος. Είναι ο άρτος των οδοιπόρων, ένας άρτος που δεν συσσωρεύεται και δεν πάει χαμένος, που δεν επιβαρύνει το ταξίδι μας.  

ii. Η συγχώρεση είναι πάνω από όλα εκείνα που λαμβάνουμε από τον Θεό: Μονάχα η επίγνωση ότι είμαστε αμαρτωλοί, που συγχωρούνται από την άπειρη Θεία Χάρη, μπορεί να μας καταστήσει ικανούς να κάνουμε πραγματικές χειρονομίες αδερφικής συμφιλίωσης. Αν κάποιος δεν το αισθάνεται ότι είναι ένας συγχωρεμένος αμαρτωλός, δεν μπορεί ποτέ να προσφέρει χειρονομίες συγχώρεσης ή συμφιλίωσης. Τέτοιες χειρονομίες αρχίζουν από την καρδιά όταν αισθανόμαστε ότι είμαστε συγχωρεμένοι αμαρτωλοί. 

iii. Η τελευταία αίτηση -μη μας εγκαταλείψεις στον πειρασμό- εκφράζει μία επίγνωση της κατάστασης μας, είμαστε πάντα εκτεθειμένοι στην απάτη του κακού και της φθοράς. Όλοι μας γνωρίζουμε τι είναι ένας πειρασμός!

Η διδαχή του Ιησού για την προσευχή συνεχίζεται με δύο παραβολές, μέσα από τις οποίες παίρνει ως υπόδειγμα τη συμπεριφορά ενός φίλου προς άλλο φίλο, και ενός πατέρα προς το γιό του. 

Και οι δύο σκοπεύουν να μας διδάξουν να έχουμε πλήρη εμπιστοσύνη στον Θεό, που είναι ο Πατέρας. Εκείνος γνωρίζει καλύτερα από εμάς τις δικές μας ανάγκες, αλλά θέλει εμείς να τις εκθέτουμε με τόλμη και επιμονή, διότι αυτός είναι ο δικός μας τρόπος να συμμετέχουμε στο δικό Του έργο σωτηρίας.  

Η προσευχή είναι το πρώτο και βασικό «εργαλείο δουλειάς» στα χέρια μας. Η επιμονή μας (για κάτι) προς τον Θεό δεν γίνεται για να Τον πείσουμε, αλλά περισσότερο για να δυναμώσουμε την πίστη μας και την υπομονή μας, δηλαδή, την ικανότητά μας να μαχόμαστε δίπλα στο Θεό για όσα είναι πραγματικά σπουδαία και απαραίτητα. Στην προσευχή είμαστε ζευγάρι: ο Θεός και εγώ, πολεμάμε μαζί για εκείνο που είναι σημαντικό. 

Μεταξύ άλλων, υπάρχει κάτι, το ιδιαίτερα σημαντικό, που ο Ιησούς μας λέει σήμερα στο Ευαγγέλιο, αλλά το οποίο σπάνια συλλογιζόμαστε, και είναι το Άγιο Πνεύμα.

«Δώσε μου το Άγιο Πνεύμα!».

Και λέει ο Ιησούς: «Αν εσύ λοιπόν, που είσαι αδύναμος, γνωρίζεις πώς να προσφέρεις καλά δώρα στα παιδιά σου, πόσο πολύ περισσότερο ο Πατέρας ο εν τοις ουρανοίς θα προσφέρει Άγιο Πνεύμα σε εκείνους που Το ζητούν;».

Το Άγιο Πνεύμα! Πρέπει να ζητήσουμε ώστε να λάβουμε το Άγιο Πνεύμα. Αλλά, ποια είναι η βοήθεια προς εμάς του Αγίου Πνεύματος; Να ζήσουμε καλά, να ζήσουμε με σοφία, με αγάπη, πράττοντας το θέλημα του Θεού.

Στο βαθμό που οι δυσκολίες παρουσιάζονται περισσότερο ανυπέρβλητες και οι προοπτικές ασφάλειας και ειρήνης δείχνουν περισσότερο σκοτεινές, η προσευχή μας θα πρέπει να είναι πιο επίμονη.

Πόσο όμορφη θα ήταν μία προσευχή αν αυτή την εβδομάδα, ο καθένας από εμάς ζητούσε από τον Πατέρα: «Πατέρα, δώσε μου το Πνεύμα Σου το Άγιο».

Η Παναγία Παρθένος μας το δείχνει με την ύπαρξη της, ολοκληρωτικά ζωντανή από το Πνεύμα του Θεού. Μας βοηθάει να προσευχηθούμε στον Πατέρα ενωμένοι με τον Ιησού, έτσι ώστε να ζήσουμε όχι με ένα εγκόσμιο τρόπο, αλλά σύμφωνα με το Ευαγγέλιο, οδηγημένοι από το Άγιο Πνεύμα.