Μεγάλος Αδελφός

ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΠΑΠΑ ΦΡΑΓΚΙΣΚΟΥ ΣΤΟΥΣ ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ ΤΗΣ ΛΕΣΒΟΥ

Στρατόπεδο προσφύγων Μόριας, Λέσβος

                                    Σάββατο 16 Απριλίου 2016

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές,

 

Θέλησα να είμαι σήμερα εδώ μαζί σας. Θέλω να σας πω πως δεν είστε μόνοι. Αυτές τις τελευταίες εβδομάδες κι αυτούς τους τελευταίους μήνες, υποφέρατε πολλούς πόνους καθώς αναζητούσατε μια καλύτερη ζωή. Πολλοί από σας αισθάνθηκαν αναγκασμένοι να φύγουν, εξαιτίας συγκρούσεων και διωγμών, για την ασφάλεια, πριν απ’ όλα των παιδιών σας, των μικρών σας. Κάνατε πολλές θυσίες για τις οικογένειές σας. Γνωρίζετε πόσο πόνο προκαλεί να εγκαταλείπει κανείς όλα όσα του είναι αγαπητά και – πράγμα δυσκολότερο ακόμα – να μην ξέρει κανείς τι του επιφυλάσσει το μέλλον. Πολλοί άλλοι βρίσκονται, όπως εσείς, σε στρατόπεδα ή σε πόλεις, περιμένοντας, ελπίζοντας να φτιάξουν μια καινούργια ζωή σ’ αυτή την ήπειρο.

 

Ήρθα εδώ μαζί με τους αδελφούς μου, τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο και τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο, μόνο και μόνο για να βρεθούμε μαζί σας και ν’ ακούσουμε τις ιστορίες σας. Ήρθαμε για να τραβήξουμε την προσοχή του κόσμου πάνω σ’ αυτή τη σοβαρή ανθρωπιστική κρίση και να συνηγορήσουμε για τη λύση της. Ως άνθρωποι της πίστεως, θέλουμε να ενώσουμε τις φωνές μας για να μιλήσουμε ανοιχτά στο όνομά σας. Ελπίζουμε ότι ο κόσμος θα δώσει προσοχή σ’ αυτές τις σκηνές τραγικής, για να μην πούμε απελπιστικής, ανάγκης, και θα ανταποκριθεί με τρόπο άξιο της κοινής μας ανθρωπιάς.

Ο Θεός δημιούργησε την ανθρωπότητα για να είναι μια οικογένεια· όταν ένας οποιοσδήποτε από τους αδελφούς μας ή τις αδελφές μας υποφέρει, αυτό μας στενοχωρεί όλους. Γνωρίζουμε όλοι από πείρα πόσο εύκολο είναι σε μερικούς να αγνοούν τις ταλαιπωρίες των άλλων και μάλιστα να εκμεταλλεύονται το γεγονός ότι αυτοί οι άλλοι είναι ευάλωτοι. Αλλά γνωρίζουμε επίσης ότι αυτές οι κρίσεις μπορούν να αποκαλύπτουν ό,τι καλύτερο υπάρχει μέσα μας. Το είδατε αυτό ανάμεσά σας και από μέρους του ελληνικού λαού, που ανταποκρίθηκε γενναιόψυχα στις ανάγκες σας παρ’ όλες τις δικές του δυσκολίες. Το είδατε επίσης στα πολυάριθμα πρόσωπα, ειδικά στους νέους από παντού στην Ευρώπη και στον κόσμο, που ήρθαν να σας βοηθήσουν. Ναι, πολλά πρέπει ακόμα να γίνουν !  Αλλά  ας ευχαριστήσουμε τον Θεό που δεν μας αφήνει ποτέ μόνους όταν υποφέρουμε. Υπάρχει πάντα κάποιος που μπορεί να μας συναντήσει και να μας βοηθήσει.

Να ποιο είναι το μήνυμα που θέλω να σας αφήσω σήμερα : μη χάνετε την ελπίδα ! Το μεγαλύτερο δώρο που θα μπορούσαμε να κάνουμε μεταξύ μας είναι η αγάπη : ένα βλέμμα συμπάθειας, μια αλληλεγγύη που μας σπρώχνει να ακούσουμε και να κατανοήσουμε, μια λέξη ενθαρρυντική, μια προσευχή. Μακάρι να μπορούσατε να μοιράζεστε αυτό το δώρο μεταξύ σας. Εμείς οι χριστιανοί βρίσκουμε ευχαρίστηση να διηγούμαστε την ιστορία του καλού Σαμαρείτη, ενός ξένου που είδε έναν άνθρωπο σε ανάγκη και αμέσως σταμάτησε για να τον βοηθήσει. Για μας, είναι μια ιστορία της ευσπλαχνίας του Θεού που απευθύνεται στον καθένα, επειδή ο Θεός είναι ο Εύσπλαχνος.  Είναι επίσης μια πρόσκληση να δείξουμε αυτή την ίδια ευσπλαχνία προς εκείνους που βρίσκονται σε ανάγκη. Μακάρι όλοι οι αδελφοί και οι αδελφές μας σ’ αυτή την ήπειρο, όπως ο καλός Σαμαρείτης, να έρθουν να σας βοηθήσουν με πνεύμα αδελφοσύνης, αλληλεγγύης και σεβασμού προς την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, πράγμα που αποτέλεσε το χαρακτηριστικό της μακράς ιστορίας αυτής της ηπείρου.

Αγαπητοί αδελφοί και αδελφές, ο Θεός να σας ευλογεί όλους, και ειδικά τα παιδιά σας, τους ηλικιωμένους και όλους εκείνους που υποφέρουν σωματικά και πνευματικά ! Σας φιλώ όλους στοργικά. Παρακαλώ τον Θεό να στείλει τις δωρεές του δύναμης και ειρήνης πάνω σ’ εσάς και σ’ αυτούς που σας συνοδεύουν.